پروازِ بی‌پایانِ عقابِ آسمان‌های مقاومتِ ایران
پروازِ بی‌پایانِ عقابِ آسمان‌های مقاومتِ ایران
فرمانده سپاه کنارک، شهید عباس بابایی را نماد پیوند علم، ایمان و ایثار در دفاع مقدس دانست.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی《طلوع‌کنارک》روح الله زمانی فرمانده سپاه شهرستان کنارک بیان کرد: عباس بابایی تنها یک خلبانِ ماهر در میانِ ابرهایِ جنگ نبود؛ او تجسمِ عینیِ پیوندِ میانِ «تکنولوژیِ مدرن» و «ایمانِ اصیل» بود. او در آسمان، نه تنها به دنبالِ پیروزی بر دشمن، بلکه در جستجویِ شهادت و اثباتِ برتریِ روحِ انقلابیِ ایرانی بود.

وی افزود: او در دورانی که بسیاری در چاهِ مادی‌گراییِ غرب گرفتار بودند، در قلبِ آمریکا، با تکیه بر هویتِ شیعیِ خود، تعالی یافت. او آموخت که می‌توان در بالاترین سطوحِ علمیِ جهان حضور داشت، اما همزمان، پایی استوار در خاکِ وطن و قلبی متصل به محراب داشت.

فرمانده کنارک تصریح کرد: در روزگاری که دشمن با تحریم و فشار، سعی در فلج کردنِ نیرویِ هوایی داشت، بابایی با ذهنِ فعالِ خود، راهکارهایِ بی‌مانند ارائه داد. او با طراحیِ عملیات‌هایِ پیچیده، از جمله مدیریتِ سوخت‌گیریِ هوایی، قواعدِ بازی را در آسمانِ منطقه بازنویسی کرد.

زمانی خاطرنشان کرد: شهید بابایی از آن دسته فرماندهانی نبود که از پشتِ میزهایِ امن، دستورِ پرواز صادر کند. بابایی همواره در خطِ اولِ خطر، در میانه‌یِ آتش و در اوجِ فشارِ جنگی، در کابینِ جنگنده حضور داشت تا با چشمانی بیدار، مسیرِ پیروزی را برای هم‌رزمانش هموار کند.

وی افزود: پرواز در شب و عبور از رادارهایِ پیشرفته دشمن، برای بسیاری یک رؤیایِ محال بود، اما برای عباس، یک تکلیفِ دینی بود. او با شکستنِ مرزهایِ تکنولوژیک، ثابت کرد که اراده‌یِ یک مؤمن، فراتر از هر تجهیزاتِ پیشرفته‌ای عمل می‌کند.

فرمانده سپاه کنارک ادامه داد: با وجودِ جایگاهِ والایِ نظامی، او هرگز از تواضعِ انسانیِ خود دست نکشید. او در میانِ سربازان، نه یک فرمانده‌یِ مقتدر، بلکه یک برادرِ مهربان و یک مربیِ دلسوز بود؛ کسی که قدرت را برای خدمت به خلق، نه برای تسلط بر آن‌ها، به کار می‌گرفت.

زمانی اذعان کرد: زندگیِ او، تجلیِ «زیستِ غریبانه» در عینِ «اوجِ اقتدار» بود. او همواره میانِ تجملاتِ ممکن و ساده‌زیستیِ انتخاب‌شده، ساده‌زیستی را برگزید تا هیچ فاصله‌ای میانِ قلبِ او و نیازهایِ محرومانِ جامعه ایجاد نشود.

وی افزود: وقتی زمانِ دیدار با پروردگار فرا رسید، او همان‌گونه که بود، با ایمان و آماده، پرواز کرد. شهادتِ او، پایانِ یک مسیرِ زمینی و آغازِ یک سفرِ جاودانه در آسمان‌هایِ حقیقت بود که ردی از نور بر جای گذاشت.

زمانی درپایان گفت: امروز، یادِ عباس بابایی، چراغی است برایِ جوانانی که می‌خواهند در دو مسیرِ «علم» و «ایمان» حرکت کنند. او به ما آموخت که می‌توان هم خلبانِ برترینِ جهان بود و هم بنده استوارِ خداوند در خاکِ ایران.

انتهای خبر/