به گزارش پایگاه خبری تحلیلی《طلوعکنارک》هر روز صبح یک صفحه قرآن بخوانیم.
آیه ۲۶:
وَاذْکُرُوا إِذْ أَنتُمْ قَلِیلٌ مُّسْتَضْعَفُونَ فِی الْأَرْضِ تَخَافُونَ أَن یَتَخَطَّفَکُمُ النَّاسُ فَآوَاکُمْ وَأَیَّدَکُم بِنَصْرِهِ وَرَزَقَکُم مِّنَ الطَّیِّبَاتِ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ
و به یاد آورید هنگامی را که شما در زمین، گروهی کوچک و مستضعف بودید و میترسیدید که مردم (کافران) شما را بربایند؛ پس (خدا) به شما پناه داد و با یاری خود، تأییدتان کرد و از چیزهای پاکیزه روزیتان داد، باشد که شکرگزاری کنید.
—
آیه ۲۷:
یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تَخُونُوا اللَّهَ وَالرَّسُولَ وَتَخُونُوا أَمَانَاتِکُمْ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ
ای کسانی که ایمان آوردهاید! به خدا و پیامبر خیانت نکنید و (نیز) در امانتهای خود، در حالی که میدانید، خیانت نکنید.
—
آیه ۲۸:
وَاعْلَمُوا أَنَّمَا أَمْوَالُکُمْ وَأَوْلَادُکُمْ فِتْنَهٌ وَأَنَّ اللَّهَ عِندَهُ أَجْرٌ عَظِیمٌ
و بدانید که اموال و فرزندان شما، وسیله آزمایش (و فتنه) هستند و پاداش بزرگ نزد خداست.
—
آیه ۲۹:
یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِن تَتَّقُوا اللَّهَ یَجْعَل لَّکُمْ فُرْقَانًا وَیُکَفِّرْ عَنکُمْ سَیِّئَاتِکُمْ وَیَغْفِرْ لَکُمْ ۗ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِیمِ
ای کسانی که ایمان آوردهاید! اگر از خدا پروا کنید، برای شما (نیروی) تشخیص حق از باطل قرار میدهد و گناهانتان را میزداید و شما را میآمرزد؛ و خدا دارای فضل و بخشش بزرگ است.
—
آیه ۳۰:
وَإِذْ یَمْکُرُ بِکَ الَّذِینَ کَفَرُوا لِیُثْبِتُوکَ أَوْ یَقْتُلُوکَ أَوْ یُخْرِجُوکَ ۚ وَیَمْکُرُونَ وَیَمْکُرُ اللَّهُ ۖ وَاللَّهُ خَیْرُ الْمَاکِرِینَ
و (به یاد آور) هنگامی را که کافران درباره تو نیرنگ میکردند تا تو را به زندان بیفکنند یا بکشند یا (از مکه) خارج سازند؛ و آنها نیرنگ میزدند و خدا (هم) نیرنگ میزد و خدا بهترین نیرنگکنندگان است.
—
آیه ۳۱:
وَإِذَا تُتْلَىٰ عَلَیْهِمْ آیَاتُنَا قَالُوا قَدْ سَمِعْنَا لَوْ نَشَاءُ لَقُلْنَا مِثْلَ هَٰذَا ۙ إِنْ هَٰذَا إِلَّا أَسَاطِیرُ الْأَوَّلِینَ
و هنگامی که آیات ما بر آنها تلاوت شود، گویند: «شنیدیم؛ اگر میخواستیم، ما هم مثل این را میگفتیم؛ این جز افسانههای پیشینیان نیست.»
—
آیه ۳۲:
وَإِذْ قَالُوا اللَّهُمَّ إِن کَانَ هَٰذَا هُوَ الْحَقَّ مِنْ عِندِکَ فَأَمْطِرْ عَلَیْنَا حِجَارَهً مِّنَ السَّمَاءِ أَوِ ائْتِنَا بِعَذَابٍ أَلِیمٍ
و (به یاد آور) هنگامی را که گفتند: «بارخدایا! اگر این (قرآن) همان حق از سوی توست، پس بر ما سنگی از آسمان بباران یا عذابی دردناک برای ما بیاور.»
—
آیه ۳۳:
وَمَا کَانَ اللَّهُ لِیُعَذِّبَهُمْ وَأَنتَ فِیهِمْ ۚ وَمَا کَانَ اللَّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَهُمْ یَسْتَغْفِرُونَ
و خدا بر آن نبود که آنان را عذاب کند، در حالی که تو در میان آنانی؛ و خدا عذابکننده آنان نیست، در حالی که (از او) آمرزش میخواهند.
انتهای خبر/
