به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «طلوعکنارک» هر روز صبح یک صفحه قرآن بخوانیم.
بسم الله الرحمن الرحیم
آیه ۱:
المر ۚ تِلْکَ آیَاتُ الْکِتَابِ ۗ وَالَّذِی أُنزِلَ إِلَیْکَ مِن رَّبِّکَ الْحَقُّ وَلَٰکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لَا یُؤْمِنُونَ
المر. این است آیات کتاب (قرآن)؛ و آنچه از سوی پروردگارت بر تو نازل شده، حق است، ولی بیشتر مردم ایمان نمیآورند.
آیه ۲:
اللَّهُ الَّذِی رَفَعَ السَّمَاوَاتِ بِغَیْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا ۖ ثُمَّ اسْتَوَىٰ عَلَى الْعَرْشِ ۖ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ ۖ کُلٌّ یَجْرِی لِأَجَلٍ مُّسَمًّى ۚ یُدَبِّرُ الْأَمْرَ یُفَصِّلُ الْآیَاتِ لَعَلَّکُم بِلِقَاءِ رَبِّکُمْ تُوقِنُونَ
خداوند همان کسی است که آسمانها را بدون ستونی که آن را ببینید، برافراشت؛ سپس بر عرش (شایسته خود) استیلا یافت و خورشید و ماه را (به فرمان خود) رام کرد؛ هر کدام تا زمانی معیّن (و سرآمد مشخص) حرکت میکنند؛ کار (جهان) را تدبیر میکند و آیات را به تفصیل بیان میدارد، باشد که به دیدار پروردگارتان یقین کنید.
آیه ۳:
وَهُوَ الَّذِی مَدَّ الْأَرْضَ وَجَعَلَ فِیهَا رَوَاسِیَ وَأَنْهَارًا ۖ وَمِن کُلِّ الثَّمَرَاتِ جَعَلَ فِیهَا زَوْجَیْنِ اثْنَیْنِ ۖ یُغْشِی اللَّیْلَ النَّهَارَ ۚ إِنَّ فِی ذَٰلِکَ لَآیَاتٍ لِّقَوْمٍ یَتَفَکَّرُونَ
و او کسی است که زمین را گسترانید و در آن کوههای استوار و نهرها قرار داد؛ و از هر (نوع) میوهها، دو زوج (نر و ماده) در آن پدید آورد؛ شب را بر روز میپوشاند (و روز را تاریک میکند)؛ بهراستی که در این (امور) نشانههایی است برای گروهی که میاندیشند.
آیه ۴:
وَفِی الْأَرْضِ قِطَعٌ مُّتَجَاوِرَاتٌ وَجَنَّاتٌ مِّنْ أَعْنَابٍ وَزَرْعٌ وَنَخِیلٌ صِنْوَانٌ وَغَیْرُ صِنْوَانٍ یُسْقَىٰ بِمَاءٍ وَاحِدٍ وَنُفَضِّلُ بَعْضَهَا عَلَىٰ بَعْضٍ فِی الْأُکُلِ ۚ إِنَّ فِی ذَٰلِکَ لَآیَاتٍ لِّقَوْمٍ یَعْقِلُونَ
و در زمین قطعههایی است کنار هم و باغهایی از انگور و کشتزارها و درختان خرمایی که از یک ریشه (و چند تنه) روییده و (درختانی که) غیر از یک ریشهاند، (همه) با یک آب آبیاری میشوند، ولی (ما) برخی از آنها را در میوه (و طعم) بر برخی دیگر برتری میدهیم؛ بهراستی که در این (امور) نشانههایی است برای گروهی که خردورزی میکنند.
آیه ۵:
وَإِن تَعْجَبْ فَعَجَبٌ قَوْلُهُمْ أَإِذَا کُنَّا تُرَابًا أَإِنَّا لَفِی خَلْقٍ جَدِیدٍ ۗ أُولَٰئِکَ الَّذِینَ کَفَرُوا بِرَبِّهِمْ ۖ وَأُولَٰئِکَ الْأَغْلَالُ فِی أَعْنَاقِهِمْ ۖ وَأُولَٰئِکَ أَصْحَابُ النَّارِ ۖ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ
و اگر شگفت کنی (بدان که) گفتار آنان شگفت است که (میگویند:) «آیا هنگامی که خاک شدیم، بهراستی در آفرینشی جدید خواهیم بود؟» آنان کسانی هستند که به پروردگارشان کفر ورزیدند و آنانند که غلها (و زنجیرها) در گردنشان است و آنان اهل آتشند و در آن جاودانهاند.
انتهای خبر /
