سیر مجد و شهادت شیخ‌الشهدا صدوقی
سیر مجد و شهادت شیخ‌الشهدا صدوقی
در روز دهم ماه رمضان سال ۱۳۶۱، یزد با خون پاک فقیهی که نماد خدمت به خلق بود، در سوگ نشست؛ مردی که از محضر بزرگان حوزه تا قلب انقلاب، همواره در خط مقدم ایستاد.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی《طلوع‌کنارک》‌آیت الله محمد صدوقی، ملقب به «شیخ‌الشهدا» و «چهارمین شهید محراب»، از آن دسته شخصیت‌هایی بود که مرز میان علم و خدمت به مردم را از بین برده بود. او که نماینده امام خمینی (ره) در استان یزد بود، در آخرین نماز جمعه خود در ماه مبارک رمضان ۱۴۰۲ (مطابق با ۱۱ تیر ۱۳۶۱)، با یک حمله تروریستی از سوی منافقین، جان خود را در راه خدا فدا کرد.

مسیر علمی ایشان از سال ۱۳۲۷ در یزد آغاز شد و با تحصیل در مدرسه عبدالرحیم‌خان، به سوی اصفهان و سپس قم رقم خورد. او بیش از دو دهه در حوزه علمیه قم به کسب معارف اسلامی پرداخت و از شاگردان برگزیده بزرگان همچون آیت‌الله حائری و اساتیدی چون خوانساری و بروجردی بود.

صدوقی پس از بازگشت به یزد، نه تنها به تدریس پرداخت، بلکه با نوسازی مدارس دینی، روح تازه‌ای به حوزه‌های علمیه منطقه بخشید. او از نخستین همراهان نهضاد امام خمینی (ره) بود و در دوران تبعید ایشان، از طریق مکاتبات، پیوند خود را با مرکز انقلاب حفظ کرد. او در مبارزه با رژیم شاه، صدای حق بود و با صدور بیانیه‌هایی علیه جنایاتی چون فاجعه سینما رکس، چهره استکبار را افشا می‌کرد.

پس از پیروزی انقلاب، او به عنوان امام جمعه یزد مسئولیت یافت و حتی در دوران سخت زلزله کرمان، به فرمان امام خمینی (ره)، در خدمت آسیب‌دیدگان قرار گرفت. امام خمینی (ره) در پیام خود به شهادت ایشان، بر این نکته تأکید کردند که فداکاری در راه انقلابی که برای خداست، اجتناب‌ناپذیر است و صدوقی را فقیهی متعهد و یاری‌گر مردم دانستند

انتهای خبر/