به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «طلوعکنارک» هر روز صبح یک صفحه قرآن بخوانیم.
آیه ۲۰:
أُولَٰئِکَ لَمْ یَکُونُوا مُعْجِزِینَ فِی الْأَرْضِ وَمَا کَانَ لَهُم مِّن دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِیَاءَ ۘ یُضَاعَفُ لَهُمُ الْعَذَابُ ۚ مَا کَانُوا یَسْتَطِیعُونَ السَّمْعَ وَمَا کَانُوا یُبْصِرُونَ
آنان هرگز نمیتوانستند در زمین (خدا را) درمانده کنند و جز خدا هیچ سرپرستی برایشان نیست؛ عذاب برایشان دوچندان میشود؛ (چرا که) نه میتوانستند (حق را) بشنوند و نه میدیدند.
آیه ۲۱:
أُولَٰئِکَ الَّذِینَ خَسِرُوا أَنفُسَهُمْ وَضَلَّ عَنْهُم مَّا کَانُوا یَفْتَرُونَ
آنان کسانی هستند که به خود زیان زدند و آنچه را به دروغ میساختند، از آنان گم شد (و نابود گردید).
آیه ۲۲:
لَا جَرَمَ أَنَّهُمْ فِی الْآخِرَهِ هُمُ الْأَخْسَرُونَ
بهدرستی که آنان در آخرت، زیانکارترین (مردم) هستند.
آیه ۲۳:
إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَأَخْبَتُوا إِلَىٰ رَبِّهِمْ أُولَٰئِکَ أَصْحَابُ الْجَنَّهِ ۖ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ
به راستی کسانی که ایمان آوردند و کارهای شایسته کردند و به سوی پروردگارشان فروتن (و خاشع) بودند، آنان اهل بهشتند و در آن جاودانه میمانند.
آیه ۲۴:
۞ مَثَلُ الْفَرِیقَیْنِ کَالْأَعْمَىٰ وَالْأَصَمِّ وَالْبَصِیرِ وَالسَّمِیعِ ۚ هَلْ یَسْتَوِیَانِ مَثَلًا ۚ أَفَلَا تَذَکَّرُونَ
مَثَل این دو گروه (کافران و مؤمنان) مانند نابینا و کر، و بینا و شنواست؛ آیا این دو (گروه) در مَثَل یکسانند؟ آیا پند نمیگیرید؟
آیه ۲۵:
وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوْمِهِ إِنِّی لَکُمْ نَذِیرٌ مُّبِینٌ
و به راستی نوح را به سوی قومش فرستادیم (که): «بهدرستی که من برای شما بیمدهندهای آشکارم.»
آیه ۲۶:
أَن لَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ ۖ إِنِّی أَخَافُ عَلَیْکُمْ عَذَابَ یَوْمٍ أَلِیمٍ
«که جز خدا را نپرستید؛ همانا من بر شما از عذاب روزی دردناک میترسم.»
آیه ۲۷:
فَقَالَ الْمَلَأُ الَّذِینَ کَفَرُوا مِن قَوْمِهِ مَا نَرَاکَ إِلَّا بَشَرًا مِّثْلَنَا وَمَا نَرَاکَ اتَّبَعَکَ إِلَّا الَّذِینَ هُمْ أَرَاذِلُنَا بَادِیَ الرَّأْیِ وَمَا نَرَىٰ لَکُمْ عَلَیْنَا مِن فَضْلٍ بَلْ نَظُنُّکُمْ کَاذِبِینَ
پس اشراف کافری از قوم او گفتند: «ما تو را جز بشری مانند خود نمیبینیم و نمیبینیم که جز افراد پست (و فرومایه) ما، آن هم بدون اندیشه (و با تعجیل)، از تو پیروی کرده باشند؛ و هیچ برتریای برای شما بر خود نمیبینیم؛ بلکه شما را دروغگو میپنداریم.»
آیه ۲۸:
قَالَ یَا قَوْمِ أَرَأَیْتُمْ إِن کُنتُ عَلَىٰ بَیِّنَهٍ مِّن رَّبِّی وَآتَانِی رَحْمَهً مِّنْ عِندِهِ فَعُمِّیَتْ عَلَیْکُمْ أَنُلْزِمُکُمُوهَا وَأَنتُمْ لَهَا کَارِهُونَ
گفت: «ای قوم من! آیا دیدید اگر من از سوی پروردگارم بر دلیل روشنی باشم و از نزد خود رحمتی (نبوت) به من داده باشد، ولی آن بر شما پوشیده مانده باشد، آیا میتوانیم شما را به اجبار به پذیرش آن واداریم، در حالی که از آن کراهت دارید؟»
انتهای خبر /
