به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «طلوعکنارک» هر روز صبح یک صفحه قرآن بخوانیم.
آیه ۷۲:
قَالَتْ یَا وَیْلَتَىٰ أَأَلِدُ وَأَنَا عَجُوزٌ وَهَٰذَا بَعْلِی شَیْخًا ۖ إِنَّ هَٰذَا لَشَیْءٌ عَجِیبٌ
گفت: «ای وای بر من! آیا من بزایم در حالی که پیرزنی هستم و این همسرم، پیرمردی است؟ به راستی که این چیز شگفتی است!»
آیه ۷۳:
قَالُوا أَتَعْجَبِینَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ ۖ رَحْمَتُ اللَّهِ وَبَرَکَاتُهُ عَلَیْکُمْ أَهْلَ الْبَیْتِ ۚ إِنَّهُ حَمِیدٌ مَّجِیدٌ
گفتند: «آیا از فرمان خدا شگفتزده میشوی؟ (ای اهل این خانه!) رحمت و برکات خدا بر شما باد؛ به راستی که او ستوده و بزرگوار است.»
آیه ۷۴:
فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْ إِبْرَاهِیمَ الرَّوْعُ وَجَاءَتْهُ الْبُشْرَىٰ یُجَادِلُنَا فِی قَوْمِ لُوطٍ
پس چون ترس از ابراهیم برطرف شد و بشارت به او رسید، با ما درباره قوم لوط به مجادله (و شفاعت) پرداخت.
آیه ۷۵:
إِنَّ إِبْرَاهِیمَ لَحَلِیمٌ أَوَّاهٌ مُّنِیبٌ
به راستی که ابراهیم، بردباری دعاگو و بازگشتکننده (به سوی خدا) بود.
آیه ۷۶:
یَا إِبْرَاهِیمُ أَعْرِضْ عَنْ هَٰذَا ۖ إِنَّهُ قَدْ جَاءَ أَمْرُ رَبِّکَ ۖ وَإِنَّهُمْ آتِیهِمْ عَذَابٌ غَیْرُ مَرْدُودٍ
«ای ابراهیم! از این (مجادله) دست بکش؛ که به راستی فرمان پروردگارت (برای عذاب) فرا رسیده است؛ و عذابی برگشتناپذیر بر آنان خواهد آمد.»
آیه ۷۷:
وَلَمَّا جَاءَتْ رُسُلُنَا لُوطًا سِیءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا وَقَالَ هَٰذَا یَوْمٌ عَصِیبٌ
و هنگامی که فرستادگان ما (فرشتگان) به نزد لوط آمدند، (از ورود آنان) ناراحت شد و در دلش تنگ گرفت و گفت: «امروز روزی سخت (و دشوار) است.»
آیه ۷۸:
وَجَاءَهُ قَوْمُهُ یُهْرَعُونَ إِلَیْهِ وَمِن قَبْلُ کَانُوا یَعْمَلُونَ السَّیِّئَاتِ ۚ قَالَ یَا قَوْمِ هَٰؤُلَاءِ بَنَاتِی هُنَّ أَطْهَرُ لَکُمْ ۖ فَاتَّقُوا اللَّهَ وَلَا تُخْزُونِ فِی ضَیْفِی ۖ أَلَیْسَ مِنکُمْ رَجُلٌ رَّشِیدٌ
و قومش شتابان به سوی او آمدند، در حالی که پیش از آن (نیز) کارهای بد انجام میدادند. (لوط) گفت: «ای قوم من! اینان دختران من هستند (که میتوانید با آنان ازدواج کنید)؛ آنان برای شما پاکیزهترند؛ پس از خدا پروا کنید و مرا در (مورد) مهمانانم رسوا مکنید؛ آیا میان شما مردی رشید (و عاقل) نیست؟»
آیه ۷۹:
قَالُوا لَقَدْ عَلِمْتَ مَا لَنَا فِی بَنَاتِکَ مِنْ حَقٍّ وَإِنَّکَ لَتَعْلَمُ مَا نُرِیدُ
گفتند: «به خوبی میدانی که ما را به دخترانت حقی (و نیازی) نیست و تو میدانی که ما چه میخواهیم.»
آیه ۸۰:
قَالَ لَوْ أَنَّ لِی بِکُمْ قُوَّهً أَوْ آوِی إِلَىٰ رُکْنٍ شَدِیدٍ
گفت: «کاش در برابر شما قدرتی داشتم یا به تکیهگاهی محکم پناه میبردم (و از عهده شما برمیآمدم).»
آیه ۸۱:
قَالُوا یَا لُوطُ إِنَّا رُسُلُ رَبِّکَ لَن یَصِلُوا إِلَیْکَ ۖ فَأَسْرِ بِأَهْلِکَ بِقِطْعٍ مِّنَ اللَّیْلِ وَلَا یَلْتَفِتْ مِنکُمْ أَحَدٌ إِلَّا امْرَأَتَکَ ۖ إِنَّهُ مُصِیبُهَا مَا أَصَابَهُمْ ۚ إِنَّ مَوْعِدَهُمُ الصُّبْحُ ۚ أَلَیْسَ الصُّبْحُ بِقَرِیبٍ
(فرشتگان) گفتند: «ای لوط! ما فرستادگان پروردگار تو هستیم؛ آنان هرگز به تو دست نخواهند یافت؛ پس خانوادهات را در پاسی از شب (از این شهر) کوچ بده و هیچ یک از شما به پشت سر نگاه نکند، مگر همسرت را (که با آنان خواهد ماند)؛ به راستی که به او (نیز) آنچه به آنان خواهد رسید، خواهد رسید؛ وعدهگاه آنان صبح است؛ آیا صبح نزدیک نیست؟»
انتهای خبر /
