به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «طلوع‌کنارک» هر روز صبح یک صفحه قرآن بخوانیم.
—
آیه ۲۱:
وَکَذَٰلِکَ أَعْثَرْنَا عَلَیْهِمْ لِیَعْلَمُوا أَنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَأَنَّ السَّاعَهَ لَا رَیْبَ فِیهَا إِذْ یَتَنَازَعُونَ بَیْنَهُمْ أَمْرَهُمْ ۖ فَقَالُوا ابْنُوا عَلَیْهِم بُنْیَانًا ۖ رَّبُّهُمْ أَعْلَمُ بِهِمْ ۚ قَالَ الَّذِینَ غَلَبُوا عَلَىٰ أَمْرِهِمْ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَیْهِم مَّسْجِدًا
و این‌گونه (مردم را) بر حال آنان آگاه ساختیم تا بدانند که وعده خدا حق است و در (فرا رسیدن) قیامت هیچ شکی نیست؛ آنگاه که میان خود درباره کارشان نزاع می‌کردند، (گروهی) گفتند: «بر (درِ غار) آنان بنایی بسازید؛ پروردگارشان به آنان داناتر است.» کسانی که بر کارشان چیره شدند، گفتند: «قطعاً ما بر (مدفن) آنان مسجدی بنا خواهیم کرد.»
آیه ۲۲:
سَیَقُولُونَ ثَلَاثَهٌ رَّابِعُهُمْ کَلْبُهُمْ وَیَقُولُونَ خَمْسَهٌ سَادِسُهُمْ کَلْبُهُمْ رَجْمًا بِالْغَیْبِ ۖ وَیَقُولُونَ سَبْعَهٌ وَثَامِنُهُمْ کَلْبُهُمْ ۚ قُل رَّبِّی أَعْلَمُ بِعِدَّتِهِم مَّا یَعْلَمُهُمْ إِلَّا قَلِیلٌ ۗ فَلَا تُمَارِ فِیهِمْ إِلَّا مِرَاءً ظَاهِرًا وَلَا تَسْتَفْتِ فِیهِم مِّنْهُمْ أَحَدًا
به زودی می‌گویند: «(آنان) سه نفر بودند و چهارمینشان سگشان بود» و می‌گویند: «پنج نفر بودند و ششمینشان سگشان بود» – (این‌ها) حدس و گمانی بیش نیست – و می‌گویند: «هفت نفر بودند و هشتمینشان سگشان بود.» بگو: «پروردگارم به تعدادشان داناتر است؛ جز اندکی (کسی تعداد) آنان را نمی‌داند.» پس درباره آنان جز به (صورت) ظاهر مجادله مکن و از هیچ‌یک از آنان درباره (تعداد) ایشان مپرس.
آیه ۲۳:
وَلَا تَقُولَنَّ لِشَیْءٍ إِنِّی فَاعِلٌ ذَٰلِکَ غَدًا
و هرگز درباره چیزی مگو: «من فردا آن را انجام می‌دهم.»
آیه ۲۴:
إِلَّا أَن یَشَاءَ اللَّهُ ۚ وَاذْکُر رَّبَّکَ إِذَا نَسِیتَ وَقُلْ عَسَىٰ أَن یَهْدِیَنِ رَبِّی لِأَقْرَبَ مِنْ هَٰذَا رَشَدًا
مگر اینکه (بگویی:) «اگر خدا بخواهد.» و هنگامی که (ان شاء الله گفتن را) فراموش کردی، (وقتی به یاد آوردی) پروردگارت را یاد کن و بگو: «امید است پروردگارم مرا به راهی نزدیک‌تر از این به صواب هدایت کند.»
آیه ۲۵:
وَلَبِثُوا فِی کَهْفِهِمْ ثَلَاثَ مِائَهٍ سِنِینَ وَازْدَادُوا تِسْعًا
و (آنان) سیصد سال در غارشان درنگ کردند و نه سال (نیز) بر آن افزودند.
آیه ۲۶:
قُلِ اللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا لَبِثُوا ۖ لَهُ غَیْبُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ أَبْصِرْ بِهِ وَأَسْمِعْ ۚ مَا لَهُم مِّن دُونِهِ مِن وَلِیٍّ وَلَا یُشْرِکُ فِی حُکْمِهِ أَحَدًا
بگو: «خداوند به مدت درنگشان داناتر است؛ غیب آسمان‌ها و زمین از آنِ اوست؛ چه بینا و چه شنواست! آنان را جز او هیچ سرپرستی نیست و هیچ‌کس را در فرمانروایی خود شریک نمی‌گیرد.»
آیه ۲۷:
وَاتْلُ مَا أُوحِیَ إِلَیْکَ مِن کِتَابِ رَبِّکَ ۖ لَا مُبَدِّلَ لِکَلِمَاتِهِ وَلَن تَجِدَ مِن دُونِهِ مُلْتَحَدًا
و آنچه را از کتاب پروردگارت به تو وحی شده، تلاوت کن؛ برای کلمات او هیچ دگرگون‌کننده‌ای نیست و هرگز جز او پناهگاهی نخواهی یافت.
—
انتهای خبر /
