به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «طلوعکنارک» هر روز صبح یک صفحه قرآن بخوانیم.
—
آیه ۷۹:
قَالَ مَعَاذَ اللَّهِ أَن نَّأْخُذَ إِلَّا مَن وَجَدْنَا مَتَاعَنَا عِندَهُ إِنَّا إِذًا لَّظَالِمُونَ
گفت: «پناه بر خدا که جز کسی را که کالای خود را نزد او یافتهایم، بگیریم؛ (اگر چنین کنیم) در آن صورت قطعاً ستمکار خواهیم بود.»
آیه ۸۰:
فَلَمَّا اسْتَیْأَسُوا مِنْهُ خَلَصُوا نَجِیًّا ۖ قَالَ کَبِیرُهُمْ أَلَمْ تَعْلَمُوا أَنَّ أَبَاکُمْ قَدْ أَخَذَ عَلَیْکُم مَّوْثِقًا مِّنَ اللَّهِ وَمِن قَبْلُ مَا فَرَّطتُمْ فِی یُوسُفَ ۖ فَلَنْ أَبْرَحَ الْأَرْضَ حَتَّىٰ یَأْذَنَ لِی أَبِی أَوْ یَحْکُمَ اللَّهُ لِی ۖ وَهُوَ خَیْرُ الْحَاکِمِینَ
پس چون از او ناامید شدند، (از مردم) کناره گرفتند و به نجوا پرداختند. بزرگشان گفت: «آیا نمیدانید که پدرتان پیمانی (محکم) از خدا از شما گرفته است و پیش از این (نیز) درباره یوسف کوتاهی کردید؟ پس من هرگز از این سرزمین بیرون نمیروم تا پدرم به من اجازه دهد یا خدا درباره من داوری کند؛ و او بهترین داوران است.»
آیه ۸۱:
ارْجِعُوا إِلَىٰ أَبِیکُمْ فَقُولُوا یَا أَبَانَا إِنَّ ابْنَکَ سَرَقَ وَمَا شَهِدْنَا إِلَّا بِمَا عَلِمْنَا وَمَا کُنَّا لِلْغَیْبِ حَافِظِینَ
«به سوی پدرتان بازگردید و بگویید: ای پدر! بهراستی پسرت دزدی کرد و ما جز به آنچه میدانستیم، گواهی ندادیم و ما از غیب آگاه نبودیم.»
آیه ۸۲:
وَاسْأَلِ الْقَرْیَهَ الَّتِی کُنَّا فِیهَا وَالْعِیرَ الَّتِی أَقْبَلْنَا فِیهَا ۖ وَإِنَّا لَصَادِقُونَ
«و از (اهل) آن شهر که در آن بودیم و از کاروانی که با آن آمدیم، بپرس؛ و بهراستی ما راستگویانیم.»
آیه ۸۳:
قَالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَکُمْ أَنفُسُکُمْ أَمْرًا ۖ فَصَبْرٌ جَمِیلٌ ۖ عَسَى اللَّهُ أَن یَأْتِیَنِی بِهِمْ جَمِیعًا ۚ إِنَّهُ هُوَ الْعَلِیمُ الْحَکِیمُ
(یعقوب) گفت: «(چنین نیست) بلکه نفسهایتان کاری را برایتان آراسته است؛ پس صبری جمیل (شکیبایی زیبا) بهتر است؛ امید است خداوند همه آنان (یوسف و بنیامین و برادر بزرگ) را به من بازگرداند؛ بهراستی که او دانا و حکیم است.»
آیه ۸۴:
وَتَوَلَّىٰ عَنْهُمْ وَقَالَ یَا أَسَفَىٰ عَلَىٰ یُوسُفَ وَابْیَضَّتْ عَیْنَاهُ مِنَ الْحُزْنِ فَهُوَ کَظِیمٌ
و از آنان روی گرداند و گفت: «ای افسوس بر یوسف!» و چشمانش از اندوه سفید (و نابینا) شد و او فروخورنده (ی غم) بود.
آیه ۸۵:
قَالُوا تَاللَّهِ تَفْتَأُ تَذْکُرُ یُوسُفَ حَتَّىٰ تَکُونَ حَرَضًا أَوْ تَکُونَ مِنَ الْهَالِکِینَ
گفتند: «به خدا سوگند! پیوسته یوسف را یاد میکنی تا (از فرط غم) نزار (و درمانده) شوی یا از هلاکشدگان گردی.»
آیه ۸۶:
قَالَ إِنَّمَا أَشْکُو بَثِّی وَحُزْنِی إِلَى اللَّهِ وَأَعْلَمُ مِنَ اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ
گفت: «من شکایت اندوه و غم خود را فقط به خدا میبرم؛ و از (فضل) خدا چیزهایی میدانم که شما نمیدانید.»
انتهای خبر /
