به گزارش پایگاه خبری تحلیلی《طلوعکنارک》هر روز صبح یک صفحه قرآن بخوانیم.
آیات ۴۸ تا ۵۴ سوره توبه
آیه ۴۸:
لَقَدِ ابْتَغَوُا الْفِتْنَهَ مِن قَبْلُ وَقَلَّبُوا لَکَ الْأُمُورَ حَتَّىٰ جَاءَ الْحَقُّ وَظَهَرَ أَمْرُ اللَّهِ وَهُمْ کَارِهُونَ
به راستی که پیش از این (نیز در غزوه احد) فتنهجویی کردند و کارها را برای تو دگرگون ساختند، تا اینکه حق (پیروزی) فرا رسید و فرمان خدا (با فتح مکه) آشکار گردید، در حالی که آنان کراهت داشتند.
آیه ۴۹:
وَمِنْهُم مَّن یَقُولُ ائْذَن لِّی وَلَا تَفْتِنِّی ۚ أَلَا فِی الْفِتْنَهِ سَقَطُوا ۗ وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِیطَهٌ بِالْکَافِرِینَ
و از میان آنان کسی است که میگوید: «به من اجازه ده (که در جهاد شرکت نکنم) و مرا به فتنه (و گناه) میفکن.» آگاه باش که آنان در (دام) فتنه افتادهاند؛ و به راستی که جهنم بر کافران احاطه دارد.
آیه ۵۰:
إِن تُصِبْکَ حَسَنَهٌ تَسُؤْهُمْ ۖ وَإِن تُصِبْکَ مُصِیبَهٌ یَقُولُوا قَدْ أَخَذْنَا أَمْرَنَا مِن قَبْلُ وَیَتَوَلَّوا وَّهُمْ فَرِحُونَ
اگر به تو نیکی (و پیروزی) رسد، آنان را ناراحت میکند؛ و اگر مصیبتی به تو رسد، گویند: «ما از پیش، کار خود را (با احتیاط) انجام دادهایم» و در حالی که شادمانند، روی برمیگردانند.
آیه ۵۱:
قُل لَّن یُصِیبَنَا إِلَّا مَا کَتَبَ اللَّهُ لَنَا هُوَ مَوْلَانَا ۚ وَعَلَى اللَّهِ فَلْیَتَوَکَّلِ الْمُؤْمِنُونَ
بگو: «هرگز به ما جز آنچه خدا برایمان مقرر داشته، نخواهد رسید؛ او سرپرست (و مولای) ماست؛ و مؤمنان باید تنها بر خدا توکل کنند.»
آیه ۵۲:
قُلْ هَلْ تَرَبَّصُونَ بِنَا إِلَّا إِحْدَى الْحُسْنَیَیْنِ ۖ وَنَحْنُ نَتَرَبَّصُ بِکُمْ أَن یُصِیبَکُمُ اللَّهُ بِعَذَابٍ مِّنْ عِندِهِ أَوْ بِأَیْدِینَا ۖ فَتَرَبَّصُوا إِنَّا مَعَکُم مُّتَرَبِّصُونَ
بگو: «آیا جز یکی از دو نیکی (پیروزی یا شهادت) را برای ما انتظار دارید؟ و ما برای شما انتظار داریم که خدا عذابی از نزد خود یا به دست ما به شما برساند؛ پس منتظر باشید که ما نیز با شما منتظریم.»
آیه ۵۳:
قُلْ أَنفِقُوا طَوْعًا أَوْ کَرْهًا لَّن یُتَقَبَّلَ مِنکُمْ ۖ إِنَّکُمْ کُنتُمْ قَوْمًا فَاسِقِینَ
بگو: «چه با رغبت انفاق کنید، چه با کراهت، هرگز از شما پذیرفته نمیشود؛ زیرا شما گروهی فاسق (نافرمان) بودهاید.»
آیه ۵۴:
وَمَا مَنَعَهُمْ أَن تُقْبَلَ مِنْهُمْ نَفَقَاتُهُمْ إِلَّا أَنَّهُمْ کَفَرُوا بِاللَّهِ وَبِرَسُولِهِ وَلَا یَأْتُونَ الصَّلَاهَ إِلَّا وَهُمْ کُسَالَىٰ وَلَا یُنفِقُونَ إِلَّا وَهُمْ کَارِهُونَ
و چیزی که مانع پذیرش انفاقهایشان شد، جز این نبود که آنان به خدا و پیامبرش کفر ورزیدند و نماز را جز با کسالت نمیگزارند و انفاق نمیکنند، مگر در حالی که کراهت دارند.
انتهای خبر/
