به گزارش پایگاه خبری تحلیلی 《طلوعکنارک 》حکمت نود و نهم:
و سَمِعَ رَجُلًا یَقُولُ “إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ”، فَقَالَ (علیه السلام):
إِنَّ قَوْلَنَا “إِنَّا لِلَّهِ” إِقْرَارٌ عَلَى أَنْفُسِنَا بِالْمُلْکِ، وَ قَوْلَنَا “وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ” إِقْرَارٌ عَلَى أَنْفُسِنَا بِالْهُلْکِ.
مردى در حال گفتن: (إِنّا لِلّهِ وَ إِنّا إِلَیْهِ راجِعُونَ) بود که امیرالمومنین علی بن ابی طالب( علیه السلام) شنیدند و سپس فرمودند:
اینکه مى گوییم «إِنّا لِلّهِ» اقرار بر این است که ما مملوک خداییم واینکه مى گوییم «وَإِنّا إِلَیْهِ راجِعُونَ» اقرار بر این است که همه سرانجام از دنیا مى رویم (و به آخرت مى پیوندیم).
انتهای خبر/
لینک کوتاه :
https://toloekonarak.ir/?p=5706
