زندگی با آیه‌ها
زندگی با آیه‌ها
هر روز صبح یک صفحه قرآن بخوانیم.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی《طلوع‌کنارک 》هر روز صبح یک صفحه قرآن بخوانیم.

آیه ۱۲۳:
یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا قَاتِلُوا الَّذِینَ یَلُونَکُم مِّنَ الْکُفَّارِ وَلْیَجِدُوا فِیکُمْ غِلْظَهً ۚ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِینَ
ای کسانی که ایمان آورده‌اید! با کسانی از کافران که مجاور شما هستند، جنگ کنید و (لازم است) که در شما خشونت و صلابت (برخورد) را بیابند؛ و بدانید که خدا با پرهیزگاران است.

آیه ۱۲۴:
وَإِذَا مَا أُنزِلَتْ سُورَهٌ فَمِنْهُم مَّن یَقُولُ أَیُّکُمْ زَادَتْهُ هَٰذِهِ إِیمَانًا ۚ فَأَمَّا الَّذِینَ آمَنُوا فَزَادَتْهُمْ إِیمَانًا وَهُمْ یَسْتَبْشِرُونَ
و هنگامی که سوره‌ای نازل شود، برخی از آنان (منافقان) می‌گویند: «این سوره، ایمان کدام یک از شما را افزود؟» اما کسانی که ایمان آورده‌اند، (این سوره) بر ایمانشان می‌افزاید و آنان (به این پاداش) شادمانند.

آیه ۱۲۵:
وَأَمَّا الَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ فَزَادَتْهُمْ رِجْسًا إِلَىٰ رِجْسِهِمْ وَمَاتُوا وَهُمْ کَافِرُونَ
و اما کسانی که در دل‌هایشان بیماری (نفاق و شک) است، پس (این سوره) بر پلیدیشان می‌افزاید و در حال کفر می‌میرند.

آیه ۱۲۶:
أَوَلَا یَرَوْنَ أَنَّهُمْ یُفْتَنُونَ فِی کُلِّ عَامٍ مَّرَّهً أَوْ مَرَّتَیْنِ ثُمَّ لَا یَتُوبُونَ وَلَا هُمْ یَذَّکَّرُونَ
آیا نمی‌بینند که آنان هر سال یک یا دو بار آزمایش می‌شوند (با گرفتاری‌ها و بیماری‌ها)؛ سپس نه توبه می‌کنند و نه پند می‌گیرند؟

آیه ۱۲۷:
وَإِذَا مَا أُنزِلَتْ سُورَهٌ نَّظَرَ بَعْضُهُمْ إِلَىٰ بَعْضٍ هَلْ یَرَاکُم مِّنْ أَحَدٍ ثُمَّ انصَرَفُوا ۚ صَرَفَ اللَّهُ قُلُوبَهُم بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا یَفْقَهُونَ
و هنگامی که سوره‌ای نازل شود، برخی از آنان به برخی دیگر نگاه می‌کنند (و می‌گویند): «آیا کسی شما را می‌بیند؟» سپس (مخفیانه) بازمی‌گردند. خداوند دل‌هایشان را (از حق) گردانیده، زیرا آنان گروهی هستند که نمی‌فهمند.

آیه ۱۲۸:
لَقَدْ جَاءَکُمْ رَسُولٌ مِّنْ أَنفُسِکُمْ عَزِیزٌ عَلَیْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِیصٌ عَلَیْکُم بِالْمُؤْمِنِینَ رَءُوفٌ رَّحِیمٌ
به راستی که پیامبری از خود شما به سویتان آمد؛ هر رنجی که شما می‌برید، بر او گران می‌آید؛ به (هدایت) شما حریص است؛ و نسبت به مؤمنان، رئوف و مهربان است.

آیه ۱۲۹:
فَإِن تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِیَ اللَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ ۖ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِیمِ
پس اگر (از ایمان) روی گرداندند، بگو: «خدا برای من بس است؛ معبودی جز او نیست؛ بر او توکل کردم؛ و او پروردگار عرش بزرگ است.»

انتهای خبر/