به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «طلوعکنارک» هر روز صبح یک صفحه قرآن بخوانیم.
—
آیه ۲۸:
الَّذِینَ آمَنُوا وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُم بِذِکْرِ اللَّهِ ۗ أَلَا بِذِکْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ
همان کسانی که ایمان آوردهاند و دلهایشان به یاد خدا آرام میگیرد؛ آگاه باشید که تنها با یاد خدا دلها آرام میشود.
آیه ۲۹:
الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ طُوبَىٰ لَهُمْ وَحُسْنُ مَآبٍ
کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته کردهاند، خوشا به حالشان و سرانجام نیکویی دارند.
آیه ۳۰:
کَذَٰلِکَ أَرْسَلْنَاکَ فِی أُمَّهٍ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهَا أُمَمٌ لِّتَتْلُوَ عَلَیْهِمُ الَّذِی أَوْحَیْنَا إِلَیْکَ وَهُمْ یَکْفُرُونَ بِالرَّحْمَٰنِ ۚ قُلْ هُوَ رَبِّی لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ ۖ وَإِلَیْهِ مَتَابِ
اینگونه تو را در امتی فرستادیم که پیش از آن، امتهایی گذشتهاند، تا بر آنان آنچه را به تو وحی کردهایم، تلاوت کنی، در حالی که آنان به (خدای) رحمان کفر میورزند. بگو: «او پروردگار من است؛ معبودی جز او نیست؛ بر او توکل کردم و بازگشت من به سوی اوست.»
آیه ۳۱:
وَلَوْ أَنَّ قُرْآنًا سُیِّرَتْ بِهِ الْجِبَالُ أَوْ قُطِّعَتْ بِهِ الْأَرْضُ أَوْ کُلِّمَ بِهِ الْمَوْتَىٰ ۗ بَل لِّلَّهِ الْأَمْرُ جَمِیعًا ۗ أَفَلَمْ یَیْأَسِ الَّذِینَ آمَنُوا أَن لَّوْ یَشَاءُ اللَّهُ لَهَدَى النَّاسَ جَمِیعًا ۗ وَلَا یَزَالُ الَّذِینَ کَفَرُوا تُصِیبُهُم بِمَا صَنَعُوا قَارِعَهٌ أَوْ تَحُلُّ قَرِیبًا مِّن دَارِهِمْ حَتَّىٰ یَأْتِیَ وَعْدُ اللَّهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ لَا یُخْلِفُ الْمِیعَادَ
و اگر قرآنی بود که کوهها با آن به حرکت درمیآمد یا زمین با آن قطعهقطعه میشد یا مردگان با آن به سخن میآمدند (باز هم ایمان نمیآوردند)؛ بلکه همه کارها از آنِ خداست. آیا مؤمنان ناامید شدند از اینکه اگر خدا میخواست، همه مردم را هدایت میکرد؟ و کافران پیوسته به سبب آنچه کردهاند، گرفتاری (و بلایی) به آنان میرسد یا نزدیک خانههایشان فرود میآید، تا وعده خدا فرا رسد؛ بهراستی که خداوند خلاف وعده نمیکند.
آیه ۳۲:
وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّن قَبْلِکَ فَأَمْلَیْتُ لِلَّذِینَ کَفَرُوا ثُمَّ أَخَذْتُهُمْ ۖ فَکَیْفَ کَانَ عِقَابِ
و بهراستی پیامبرانی پیش از تو مسخره شدند؛ پس به کافران مهلت دادم، سپس آنان را فروگرفتم؛ پس کیفر من چگونه بود؟
آیه ۳۳:
أَفَمَنْ هُوَ قَائِمٌ عَلَىٰ کُلِّ نَفْسٍ بِمَا کَسَبَتْ ۗ وَجَعَلُوا لِلَّهِ شُرَکَاءَ قُلْ سَمُّوهُمْ ۖ أَمْ تُنَبِّئُونَهُ بِمَا لَا یَعْلَمُ فِی الْأَرْضِ أَم بِظَاهِرٍ مِّنَ الْقَوْلِ ۗ بَلْ زُیِّنَ لِلَّذِینَ کَفَرُوا مَکْرُهُمْ وَصُدُّوا عَنِ السَّبِیلِ ۗ وَمَن یُضْلِلِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ هَادٍ
آیا کسی که بر (اعمال) هر انسانی – به آنچه کسب کرده – نگهبان (و گواه) است (مانند بتهاست)؟ و (مشرکان) برای خدا شریکانی قرار دادند؛ بگو: «آنها را نام ببرید؛ آیا خدا را به چیزی که در زمین نمیداند، آگاه میکنید؟ یا (سخنی) ظاهری (و بیاساس) میگویید؟» بلکه برای کافران نیرنگشان آراسته شده و از راه (حق) بازداشته شدهاند؛ و هر کس را خدا گمراه کند، هیچ هدایتگری ندارد.
آیه ۳۴:
لَّهُمْ عَذَابٌ فِی الْحَیَاهِ الدُّنْیَا ۖ وَلَعَذَابُ الْآخِرَهِ أَشَقُّ ۖ وَمَا لَهُم مِّنَ اللَّهِ مِن وَاقٍ
برای آنان در زندگی دنیا عذابی است و عذاب آخرت سختتر است؛ و برای آنان در برابر خدا هیچ نگهداری نیست.
آیه ۳۵:
مَّثَلُ الْجَنَّهِ الَّتِی وُعِدَ الْمُتَّقُونَ ۖ تَجْرِی مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ ۖ أُکُلُهَا دَائِمٌ وَظِلُّهَا ۚ تِلْکَ عُقْبَى الَّذِینَ اتَّقَوا ۖ وَّعُقْبَى الْکَافِرِینَ النَّارُ
مَثَل (و توصیف) بهشتی که به پرهیزگاران وعده داده شده (این است که) از زیر (درختان) آن نهرها جاری است؛ میوهاش همیشگی و سایهاش پایدار است؛ این سرانجام کسانی است که پرهیزگاری کردند و سرانجام کافران آتش است.
—
انتهای خبر /
