به گزارش پایگاه خبری تحلیلی《طلوعکنارک》حکمت صد و سی و پنجم؛
امیر المومنین علی (علیه السلام):
مَنْ أُعْطِیَ أَرْبَعاً لَمْ یُحْرَمْ أَرْبَعاً؛ مَنْ أُعْطِیَ الدُّعَاءَ لَمْ یُحْرَمِ الْإِجَابَهَ، وَ مَنْ أُعْطِیَ التَّوْبَهَ لَمْ یُحْرَمِ الْقَبُولَ، وَ مَنْ أُعْطِیَ الِاسْتِغْفَارَ لَمْ یُحْرَمِ الْمَغْفِرَهَ، وَ مَنْ أُعْطِیَ الشُّکْرَ لَمْ یُحْرَمِ الزِّیَادَهَ.
[قال الرضی رحمه الله تعالى و تصدیق ذلک [فی] کتاب الله تعالى قال الله فی الدعاء “ادْعُونِی أَسْتَجِبْ لَکُمْ” و قال فی الاستغفار “وَ مَنْ یَعْمَلْ سُوءاً أَوْ یَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ یَسْتَغْفِرِ اللَّهَ یَجِدِ اللَّهَ غَفُوراً رَحِیماً” و قال فی الشکر “لَئِنْ شَکَرْتُمْ لَأَزِیدَنَّکُمْ” و قال فی التوبه “إِنَّمَا التَّوْبَهُ عَلَى اللَّهِ لِلَّذِینَ یَعْمَلُونَ السُّوءَ بِجَهالَهٍ ثُمَّ یَتُوبُونَ مِنْ قَرِیبٍ فَأُولئِکَ یَتُوبُ اللَّهُ عَلَیْهِمْ وَ کانَ اللَّهُ عَلِیماً حَکِیماً”].
حضرت امیرالمومنین علی بن ابی طالب (علیه السلام) می فرمایند:
هر که را چهار چیز بخشند از چهار چیز محروم ننمایند: آن را که دعا بخشند از اجابت، و هر که را توبه بخشند از قبول، و هر که را استغفار بخشند از آمرزش، و هر که را شکر بخشند از اضافه شدن نعمت محروم ننمایند.
سید رضی می گوید:گواه این واقعیات در کتاب خداست، خداوند در مسأله دعا فرمود: «مرا بخوانید شما را اجابت کنم.» و در استغفار فرمود: «آن که کار زشت کند یا بر خود ستم روا دارد آن گاه از خدا آمرزش خواهد خدا را آمرزنده و رحیم یابد.» و در باره شکر فرمود: «اگر شکر کنید به شما مى افزایم.» و در توبه فرمود: «بازگشت به خداوند براى آنهایى است که از روى نادانى کار بد مى کنند سپس به زودى باز مى گردند، آنانند که خداوند توبه آنان را مى پذیرد و خداوند دانا و حکیم است.»
انتهای خبر/
