به گزارش پایگاه خبری تحلیلی《طلوعکنارک》 هر روز یک صفحه قرآن بخوانیم. سوره مائده، آیات ۱۰۴ تا ۱۰۸
آیه ۱۰۴
وَإِذَا قِیلَ لَهُمْ تَعَالَوْا إِلَىٰ مَا أَنزَلَ ٱللَّهُ وَإِلَى ٱلرَّسُولِ قَالُوا حَسْبُنَا مَا وَجَدْنَا عَلَیْهِ آبَاءَنَا ۚ أَوَلَوْ کَانَ آبَاؤُهُمْ لَا یَعْلَمُونَ شَیْئًا وَلَا یَهْتَدُونَ
و هنگامی که به آنان گفته شود: «به سوی آنچه خدا نازل کرده و به سوی پیامبر بیایید»، میگویند: «آنچه پدران خود را بر آن یافتهایم، ما را بس است.» آیا باز هم چنین میگویند، هرچند پدرانشان چیزی نمیدانسته و هدایت نیافته بودند؟
آیه ۱۰۵
یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا عَلَیْکُمْ أَنفُسَکُمْ ۖ لَا یَضُرُّکُم مَّن ضَلَّ إِذَا اهْتَدَیْتُمْ ۚ إِلَى ٱللَّهِ مَرْجِعُکُمْ جَمِیعًا فَیُنَبِّئُکُم بِمَا کُنتُمْ تَعْمَلُونَ
ای کسانی که ایمان آوردهاید، مراقب خود باشید. اگر شما هدایت یافته باشید، کسی که گمراه شده است به شما زیانی نمیرساند. بازگشت همهی شما به سوی خداست، پس شما را از آنچه انجام میدادید آگاه خواهد ساخت.
آیه ۱۰۶
یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا شَهَادَهُ بَیْنِکُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَکُمُ الْمَوْتُ حِینَ الْوَصِیَّهِ اثْنَانِ ذَوَا عَدْلٍ مِّنکُمْ أَوْ آخَرَانِ مِنْ غَیْرِکُمْ إِنْ أَنتُمْ ضَرَبْتُمْ فِی الْأَرْضِ فَأَصَابَتْکُم مُّصِیبَهُ الْمَوْتِ ۚ تَحْبِسُونَهُمَا مِن بَعْدِ الصَّلَاهِ فَیُقْسِمَانِ بِاللَّهِ إِنِ ارْتَبْتُمْ لَا نَشْتَرِی بِهِ ثَمَنًا وَلَوْ کَانَ ذَا قُرْبَىٰ ۙ وَلَا نَکْتُمُ شَهَادَهَ اللَّهِ إِنَّا إِذًا لَّمِنَ الْآثِمِینَ
ای کسانی که ایمان آوردهاید، هنگامی که مرگ یکی از شما فرا رسد و او وصیت میکند، باید دو نفر عادل از میان شما بر وصیت او گواه باشند؛ و اگر در سفر بودید و مصیبت مرگ شما را فرا گرفت، دو نفر از غیرِ شما. آنان را بعد از نماز بازمیدارید، پس اگر در صداقتشان تردید دارید، به خدا سوگند یاد کنند که: «ما این گواهی را به هیچ قیمتی نمیفروشیم، هرچند دربارهی خویشاوند باشد، و شهادت الهی را کتمان نمیکنیم؛ که در این صورت از گناهکاران خواهیم بود.»
آیه ۱۰۷
فَإِنْ عُثِرَ عَلَىٰ أَنَّهُمَا اسْتَحَقَّا إِثْمًا فَآخَرَانِ یَقُومَانِ مَقَامَهُمَا مِنَ الَّذِینَ اسْتَحَقَّ عَلَیْهِمُ الْأَوْلَیَانِ فَیُقْسِمَانِ بِاللَّهِ لَشَهَادَتُنَا أَحَقُّ مِنْ شَهَادَتِهِمَا وَمَا اعْتَدَیْنَا إِنَّا إِذًا لَّمِنَ الظَّالِمِینَ
پس اگر روشن شد که آن دو، مرتکب گناه شدهاند، دو نفر دیگر از کسانی که حقّشان پایمال شده است، به جای آن دو میایستند و به خدا سوگند یاد میکنند که: «گواهی ما از گواهی آن دو سزاوارتر است و ما تجاوز نکردهایم، که در این صورت از ستمکاران خواهیم بود.»
آیه ۱۰۸
ذَٰلِکَ أَدْنَىٰ أَن یَأْتُوا بِالشَّهَادَهِ عَلَىٰ وَجْهِهَا أَوْ یَخَافُوا أَنْ تُرَدَّ أَیْمَانٌ بَعْدَ أَیْمَانِهِمْ ۗ وَاتَّقُوا ٱللَّهَ وَاسْمَعُوا ۗ وَٱللَّهُ لَا یَهْدِی ٱلْقَوْمَ الْفَاسِقِینَ
این [روش] نزدیکتر است به اینکه شهادت را به درستى ادا کنند، یا اینکه بیم داشته باشند سوگندهایی پس از سوگندهایشان ردّ شود. و از خدا پروا کنید و [فرمان او را] بشنوید، و خدا مردم نافرمان را هدایت نمیکند.
انتهای خبر/
