به گزارش پایگاه خبری تحلیلی《طلوع‌کنارک》حکمت سی و هفتم:
قالَ امیرالمؤمنین علی(علیه السلام)
وَ قَدْ لَقِیَهُ عِنْدَ مَسِیرِهِ إِلَى الشَّامِ دَهَاقِینُ الْأَنْبَارِ فَتَرَجَّلُوا لَهُ وَ اشْتَدُّوا بَیْنَ یَدَیْهِ، فَقَالَ(علیه السلام):
مَا هَذَا الَّذِی صَنَعْتُمُوهُ؟ فَقَالُوا خُلُقٌ مِنَّا نُعَظِّمُ بِهِ أُمَرَاءَنَا. فَقَالَ وَ اللَّهِ مَا یَنْتَفِعُ بِهَذَا أُمَرَاؤُکُمْ، وَ إِنَّکُمْ لَتَشُقُّونَ عَلَى أَنْفُسِکُمْ فِی دُنْیَاکُمْ وَ تَشْقَوْنَ بِهِ فِی [أُخْرَاکُمْ] آخِرَتِکُمْ؛ وَ مَا أَخْسَرَ الْمَشَقَّهَ وَرَاءَهَا الْعِقَابُ، وَ أَرْبَحَ الدَّعَهَ مَعَهَا الْأَمَانُ مِنَ النَّار.
حضرت امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب(علیه السلام):
هنگام رفتن بشام کدخدایان و بزرگان انبار (شهرى در عراق) به آن حضرت بر خورده بتعظیم و احترامش از اسبها پیاده شده در پیش رکابش دویدند، فرمود: این چه کارى بود که کردید؟ گفتند: این خوى ما است که سرداران و حکمرانان خود را بآن احترام مى نماییم، پس آن بزرگوار (در نکوهش فروتنى براى غیر خدا) فرمود: سوگند بخدا حکمرانان شما در این کار سود نمى برند و شما خود را در دنیاتان برنج و در آخرتتان با این کار به بدبختى گرفتار مى سازید (چون فروتنى براى غیر خدا گناه و مستلزم عذاب است) و چه بسیار زیان دارد رنجى (فروتنى براى غیر خدا) را که پى آن کیفر باشد، و چه بسیار سود دارد آسودگى (رنج نبردن براى خوش آمدن مخلوق) را که همراه آن ایمنى از آتش (دوزخ) باشد.
انتهای خبر/
