به گزارش پایگاه خبری تحلیلی 《طلوعکنارک 》هر روز یک صفحه قرآن بخوانیم.
آیه ۱۶۶
وَما أَصابَکُم یَومَ التَقَى الجَمعانِ فَبِإِذنِ اللَّهِ وَلِیَعلَمَ المُؤمِنینَ
و آنچه روزِ رویارویی دو گروه به شما رسید، به فرمان خدا بود تا مؤمنان را [از دیگران] مشخص کند.
آیه ۱۶۷
وَلِیَعلَمَ الَّذینَ نافَقوا وَقیلَ لَهُم تَعالَوا قاتِلوا فی سَبیلِ اللَّهِ أَوِ ادفَعوا قالوا لَو نَعلَمُ قِتالًا لَاتَّبَعنٰکُم هُم لِلکُفرِ یَومَئِذٍ أَقرَبُ مِنهُم لِلإیمانِ یَقولونَ بِأَفوٰهِهِم ما لَیسَ فی قُلوبِهِم وَاللَّهُ أَعلَمُ بِما یَکتُمونَ
و تا منافقان را آشکار سازد؛ همانها که به آنان گفته شد: «بیایید در راه خدا بجنگید یا دستکم دفاع کنید.» گفتند: «اگر میدانستیم جنگی در کار است شما را دنبال میکردیم.» آنان در آن روز به کفر نزدیکتر بودند تا ایمان. با زبان چیزی میگویند که در دلشان نیست و خدا از آنچه پنهان میکنند آگاهتر است.
آیه ۱۶۸
الَّذینَ قالوا لِإِخوٰنِهِم وَقَعَدوا لَو أَطاعونا ما قُتِلوا قُل فَادرَءوا عَن أَنفُسِکُمُ المَوتَ إِن کُنتُم صادِقینَ
همان کسان که دربارهٔ برادرانشان، در حالیکه خود نشسته بودند، گفتند: «اگر از ما فرمان میبُردند کشته نمیشدند.» بگو: «اگر راست میگویید مرگ را از خودتان دور کنید.»
آیه ۱۶۹
وَلا تَحسَبَنَّ الَّذینَ قُتِلوا فی سَبیلِ اللَّهِ أَموٰتًا بَل أَحیاءٌ عِندَ رَبِّهِم یُرزَقونَ
گمان مبر کسانی که در راه خدا کشته شدهاند مردهاند؛ بلکه زندهاند و نزد پروردگارشان روزی داده میشوند.
آیه ۱۷۰
فَرِحینَ بِما آتاهُمُ اللَّهُ مِن فَضلِهِ وَیَستَبشِرونَ بِالَّذینَ لَم یَلحَقوا بِهِم مِن خَلفِهِم أَلّا خَوفٌ عَلَیهِم وَلا هُم یَحزَنونَ
به آنچه خدا از فضل خود به آنان داده شادمانند و برای کسانی که هنوز به آنان نپیوستهاند خوشحالی میکنند که نه ترسی بر آنان است و نه اندوهگین میشوند.
آیه ۱۷۱
یَستَبشِرونَ بِنِعمَهٍ مِنَ اللَّهِ وَفَضلٍ وَأَنَّ اللَّهَ لا یُضیعُ أَجرَ المُؤمِنینَ
به خاطر نعمت و فضلی از جانب خدا شادمانند و اینکه خدا پاداش مؤمنان را تباه نمیسازد.
آیه ۱۷۲
الَّذینَ استَجابوا لِلَّهِ وَالرَّسولِ مِن بَعدِ ما أَصابَهُمُ القَرحُ لِلَّذینَ أَحسَنوا مِنهُم وَاتَّقَوا أَجرٌ عَظیمٌ
همانها که پس از آنکه زخمی شدند دعوت خدا و پیامبر را پذیرفتند؛ کسانی که از آنان نیکی کردند و پرهیزگاری نمودند، پاداش بزرگی دارند.
آیه ۱۷۳
الَّذینَ قالَ لَهُمُ النّاسُ إِنَّ النّاسَ قَد جَمَعوا لَکُم فَاخشَوهُم فَزادَهُم إیمانًا وَقالوا حَسبُنَا اللَّهُ وَنِعمَ الوَکیلُ
همان کسان که وقتی مردم به آنان گفتند: «مردم برای حمله به شما گرد آمدهاند، از آنان بترسید»، ایمانشان افزوده شد و گفتند: «خدا ما را بس است و او نیکو کارساز است.»
انتهای خبر/
