به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «طلوعکنارک» هر روز صبح یک صفحه قرآن بخوانیم.
آیه ۱۵:
وَإِذَا تُتْلَىٰ عَلَیْهِمْ آیَاتُنَا بَیِّنَاتٍ ۙ قَالَ الَّذِینَ لَا یَرْجُونَ لِقَاءَنَا ائْتِ بِقُرْآنٍ غَیْرِ هَٰذَا أَوْ بَدِّلْهُ ۚ قُلْ مَا یَکُونُ لِی أَنْ أُبَدِّلَهُ مِن تِلْقَاءِ نَفْسِی ۖ إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا مَا یُوحَىٰ إِلَیَّ ۖ إِنِّی أَخَافُ إِنْ عَصَیْتُ رَبِّی عَذَابَ یَوْمٍ عَظِیمٍ
و هنگامی که آیات روشن ما بر آنان تلاوت شود، کسانی که به دیدار ما امید ندارند، گویند: «قرآنی غیر از این بیاور یا آن را تغییر بده.» بگو: «مرا نرسد که آن را از پیش خود تغییر دهم؛ جز آنچه را که به من وحی میشود، پیروی نمیکنم؛ اگر پروردگارم را نافرمانی کنم، از عذاب روزی بزرگ میترسم.»
آیه ۱۶:
قُل لَّوْ شَاءَ اللَّهُ مَا تَلَوْتُهُ عَلَیْکُمْ وَلَا أَدْرَاکُم بِهِ ۖ فَقَدْ لَبِثْتُ فِیکُمْ عُمُرًا مِّن قَبْلِهِ ۚ أَفَلَا تَعْقِلُونَ
بگو: «اگر خدا میخواست، من آن را بر شما نمیخواندم و (خدا) شما را به آن آگاه نمیکرد؛ به راستی که پیش از این (قرآن)، عمری (چهل ساله) در میان شما به سر بردهام؛ آیا نمیاندیشید؟»
آیه ۱۷:
فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَىٰ عَلَى اللَّهِ کَذِبًا أَوْ کَذَّبَ بِآیَاتِهِ ۚ إِنَّهُ لَا یُفْلِحُ الْمُجْرِمُونَ
پس کیست ستمکارتر از کسی که بر خدا دروغ بندد یا آیات او را تکذیب کند؟ به راستی که مجرمان رستگار نمیشوند.
آیه ۱۸:
وَیَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ مَا لَا یَضُرُّهُمْ وَلَا یَنفَعُهُمْ وَیَقُولُونَ هَٰؤُلَاءِ شُفَعَاؤُنَا عِندَ اللَّهِ ۚ قُلْ أَتُنَبِّئُونَ اللَّهَ بِمَا لَا یَعْلَمُ فِی السَّمَاوَاتِ وَلَا فِی الْأَرْضِ ۚ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَىٰ عَمَّا یُشْرِکُونَ
و به جای خدا چیزهایی را میپرستند که نه به آنان زیان میرساند و نه سود میبخشد و میگویند: «اینها شفیعان ما نزد خدا هستند.» بگو: «آیا خدا را به چیزی که در آسمانها و زمین نمیداند، آگاه میکنید؟ منزّه است و برتر است از آنچه (برای او) شریک میسازند.»
آیه ۱۹:
وَمَا کَانَ النَّاسُ إِلَّا أُمَّهً وَاحِدَهً فَاخْتَلَفُوا ۚ وَلَوْلَا کَلِمَهٌ سَبَقَتْ مِن رَّبِّکَ لَقُضِیَ بَیْنَهُمْ فِیمَا فِیهِ یَخْتَلِفُونَ
و مردم جز امتی یگانه (بر فطرت توحید) نبودند، سپس (با یکدیگر) اختلاف کردند؛ و اگر سخنی از پروردگارت از پیش (در مورد مهلت دادن) مقرر نشده بود، قطعاً در آنچه اختلاف میکردند، میانشان داوری میشد.
آیه ۲۰:
وَیَقُولُونَ لَوْلَا أُنزِلَ عَلَیْهِ آیَهٌ مِّن رَّبِّهِ ۖ فَقُلْ إِنَّمَا الْغَیْبُ لِلَّهِ فَانتَظِرُوا إِنِّی مَعَکُم مِّنَ الْمُنتَظِرِینَ
و میگویند: «چرا معجزهای از سوی پروردگارش بر او نازل نمیشود؟» بگو: «غیب تنها از آنِ خداست؛ پس منتظر باشید که من نیز با شما از منتظرانم.»
انتهای خبر /
