به گزارش پایگاه خبری تحلیلی 《طلوع‌کنارک》 هر روز صبح یک صفحه قرآن بخوانیم.
آیه ۵۴
وَلَقَدْ صَرَّفْنَا فِی هَٰذَا الْقُرْآنِ لِلنَّاسِ مِن کُلِّ مَثَلٍ ۚ وَکَانَ الْإِنسَانُ أَکْثَرَ شَیْءٍ جَدَلًا
ترجمه: و به‌راستی ما در این قرآن برای مردم از هرگونه مثالی گوناگون آوردیم؛ ولی انسان بیش از هر چیز به جدال و ستیزه‌جویی می‌پردازد.
آیه ۵۵
وَمَا مَنَعَ النَّاسَ أَن یُؤْمِنُوا إِذْ جَاءَهُمُ الْهُدَىٰ وَیَسْتَغْفِرُوا رَبَّهُمْ إِلَّا أَن تَأْتِیَهُمْ سُنَّهُ الْأَوَّلِینَ أَوْ یَأْتِیَهُمُ الْعَذَابُ قُبُلًا
ترجمه: و هنگامی که هدایت برای مردم آمد، چیزی آنان را از ایمان آوردن و آمرزش خواستن از پروردگارشان بازنداشت، جز اینکه انتظار داشتند سرنوشت پیشینیان برایشان پیش آید یا عذاب الهی را آشکارا ببینند.
آیه ۵۶
وَمَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِینَ إِلَّا مُبَشِّرِینَ وَمُنذِرِینَ ۚ وَیُجَادِلُ الَّذِینَ کَفَرُوا بِالْبَاطِلِ لِیُدْحِضُوا بِهِ الْحَقَّ ۖ وَاتَّخَذُوا آیَاتِی وَمَا أُنذِرُوا هُزُوًا
ترجمه: و ما پیامبران را جز برای بشارت دادن و هشدار دادن نمی‌فرستیم؛ اما کافران با سخنان باطل جدال می‌کنند تا حق را با آن از میان ببرند و آیات من و آنچه را به وسیله آن بیم داده شده‌اند، به مسخره می‌گیرند.
آیه ۵۷
وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّن ذُکِّرَ بِآیَاتِ رَبِّهِ فَأَعْرَضَ عَنْهَا وَنَسِیَ مَا قَدَّمَتْ یَدَاهُ ۚ إِنَّا جَعَلْنَا عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ أَکِنَّهً أَن یَفْقَهُوهُ وَفِی آذَانِهِمْ وَقْرًا ۖ وَإِن تَدْعُهُمْ إِلَى الْهُدَىٰ فَلَن یَهْتَدُوا إِذًا أَبَدًا
ترجمه: چه کسی ستمکارتر از آن کسی است که به آیات پروردگارش تذکر داده شود، اما از آن روی بگرداند و اعمالی را که با دست خود پیش فرستاده، فراموش کند؟ ما بر دل‌های آنان پرده‌هایی قرار داده‌ایم تا آن را درک نکنند و در گوش‌هایشان سنگینی نهاده‌ایم؛ و اگر آنان را به سوی هدایت دعوت کنی، هرگز هدایت نخواهند شد.
آیه ۵۸
وَرَبُّکَ الْغَفُورُ ذُو الرَّحْمَهِ ۖ لَوْ یُؤَاخِذُهُم بِمَا کَسَبُوا لَعَجَّلَ لَهُمُ الْعَذَابَ ۚ بَل لَّهُم مَّوْعِدٌ لَّن یَجِدُوا مِن دُونِهِ مَوْئِلًا
ترجمه: و پروردگار تو بسیار آمرزنده و صاحب رحمت است. اگر آنان را به سبب اعمالشان مجازات می‌کرد، بی‌گمان عذاب را هرچه زودتر بر آنان نازل می‌کرد؛ ولی برای آنان وعده‌گاهی مقرر شده است که هرگز پناهگاهی جز آن نخواهند یافت.
آیه ۵۹
وَتِلْکَ الْقُرَىٰ أَهْلَکْنَاهُمْ لَمَّا ظَلَمُوا وَجَعَلْنَا لِمَهْلِکِهِم مَّوْعِدًا
ترجمه: و آن شهرها و آبادی‌ها را هنگامی که ستم کردند، نابود ساختیم و برای نابودی آنان زمانی معین قرار داده بودیم.
آیه ۶۰
وَإِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِفَتَاهُ لَا أَبْرَحُ حَتَّىٰ أَبْلُغَ مَجْمَعَ الْبَحْرَیْنِ أَوْ أَمْضِیَ حُقُبًا
ترجمه: و به یاد آور هنگامی را که موسی به جوان همراه خود گفت: من دست از جست‌وجو برنمی‌دارم تا به محل برخورد دو دریا برسم، هرچند سال‌های طولانی به راه خود ادامه دهم.
آیه ۶۱
فَلَمَّا بَلَغَا مَجْمَعَ بَیْنِهِمَا نَسِیَا حُوتَهُمَا فَاتَّخَذَ سَبِیلَهُ فِی الْبَحْرِ سَرَبًا
ترجمه: پس هنگامی که آن دو به محل برخورد دو دریا رسیدند، ماهی خود را فراموش کردند و ماهی راه خود را در دریا پیش گرفت و به شکلی شگفت‌انگیز به درون آب رفت.
انتهای خبر/
