به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «طلوع‌کنارک» هر روز صبح یک صفحه قرآن بخوانیم.
—
آیه ۶۷:
وَإِذَا مَسَّکُمُ الضُّرُّ فِی الْبَحْرِ ضَلَّ مَن تَدْعُونَ إِلَّا إِیَّاهُ ۖ فَلَمَّا نَجَّاکُمْ إِلَى الْبَرِّ أَعْرَضْتُمْ ۚ وَکَانَ الْإِنسَانُ کَفُورًا
و هنگامی که در دریا رنجی به شما برسد، هر کس را که (به جای او) می‌خوانید، گم می‌شود، مگر او؛ پس چون شما را به خشکی نجات داد، روی گردانیدید؛ و انسان همواره ناسپاس است.
آیه ۶۸:
أَفَأَمِنتُمْ أَن یَخْسِفَ بِکُمْ جَانِبَ الْبَرِّ أَوْ یُرْسِلَ عَلَیْکُمْ حَاصِبًا ثُمَّ لَا تَجِدُوا لَکُمْ وَکِیلًا
آیا ایمن شدید از اینکه (خدا) شما را در خشکی (به زمین) فرو ببرد یا بر شما توفانی از سنگ بفرستد، سپس برای خود هیچ نگهبانی نیابید؟
آیه ۶۹:
أَمْ أَمِنتُمْ أَن یُعِیدَکُمْ فِیهِ تَارَهً أُخْرَىٰ فَیُرْسِلَ عَلَیْکُمْ قَاصِفًا مِّنَ الرِّیحِ فَیُغْرِقَکُم بِمَا کَفَرْتُمْ ۙ ثُمَّ لَا تَجِدُوا لَکُمْ عَلَیْنَا بِهِ تَبِیعًا
یا ایمن شدید از اینکه شما را (بار دیگر) به دریا بازگرداند و بر شما تندبادی بفرستد و به سبب کفرتان شما را غرق کند، سپس برای خود در برابر ما (دادخواه و) پیگیرکننده‌ای نیابید؟
آیه ۷۰:
۞ وَلَقَدْ کَرَّمْنَا بَنِی آدَمَ وَحَمَلْنَاهُمْ فِی الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَرَزَقْنَاهُم مِّنَ الطَّیِّبَاتِ وَفَضَّلْنَاهُمْ عَلَىٰ کَثِیرٍ مِّمَّنْ خَلَقْنَا تَفْضِیلًا
و به‌راستی فرزندان آدم را گرامی داشتیم و آنان را در خشکی و دریا (بر مرکب‌ها) سوار کردیم و از چیزهای پاکیزه روزیشان دادیم و آنان را بر بسیاری از آفریده‌های خود، برتری آشکاری بخشیدیم.
آیه ۷۱:
یَوْمَ نَدْعُو کُلَّ أُنَاسٍ بِإِمَامِهِمْ ۖ فَمَنْ أُوتِیَ کِتَابَهُ بِیَمِینِهِ فَأُولَٰئِکَ یَقْرَءُونَ کِتَابَهُمْ وَلَا یُظْلَمُونَ فَتِیلًا
(به یاد آور) روزی که هر گروهی از مردم را با پیشوایشان فرا می‌خوانیم؛ پس هر کس نامه (اعمال)ش به دست راستش داده شود، آنان نامه خود را می‌خوانند و ذره‌ای (به آنان) ستم نمی‌شود.
آیه ۷۲:
وَمَن کَانَ فِی هَٰذِهِ أَعْمَىٰ فَهُوَ فِی الْآخِرَهِ أَعْمَىٰ وَأَضَلُّ سَبِیلًا
و هر کس در این (دنیا) کور (و گمراه) باشد، در آخرت نیز کور (و گمراه‌تر) است و راهش (از حق) دورتر است.
آیه ۷۳:
وَإِن کَادُوا لَیَفْتِنُونَکَ عَنِ الَّذِی أَوْحَیْنَا إِلَیْکَ لِتَفْتَرِیَ عَلَیْنَا غَیْرَهُ ۖ وَإِذًا لَّاتَّخَذُوکَ خَلِیلًا
و به‌راستی نزدیک بود که تو را از آنچه به تو وحی کرده‌ایم، منحرف کنند تا غیر از آن را بر ما به دروغ ببندی؛ و در آن صورت تو را (به عنوان) دوست (خود) می‌گرفتند.
آیه ۷۴:
وَلَوْلَا أَن ثَبَّتْنَاکَ لَقَدْ کِدتَّ تَرْکَنُ إِلَیْهِمْ شَیْئًا قَلِیلًا
و اگر ما تو را استوار (و ثابت‌قدم) نکرده بودیم، نزدیک بود اندکی به آنان تمایل پیدا کنی.
آیه ۷۵:
إِذًا لَّأَذَقْنَاکَ ضِعْفَ الْحَیَاهِ وَضِعْفَ الْمَمَاتِ ثُمَّ لَا تَجِدُ لَکَ عَلَیْنَا نَصِیرًا
در آن صورت، قطعاً دو برابر (عذاب) زندگی و دو برابر (عذاب) مرگ را به تو می‌چشانیدیم؛ سپس برای خود در برابر ما هیچ یاوری نمی‌یافتی.
—
انتهای خبر /
