حکمت_خوانی
حکمت_خوانی
خوشا به حال كسى كه نزد خود خوار، و كسبش پاك، و باطنش شايسته، و اخلاقش نيكوست، اضافه مالش را انفاق مى كند، و زبان را از پرگويى حفظ مى نمايد، و شرّش را از مردم دور مى دارد، و اجراى سنّت پيامبر بر او سخت نيايد، و به بدعت گرايى متّهم نشده است.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی《طلوع‌کنارک》حکمت صد و بیست و سوم

امیر المومنین علی (علیه السلام):
طُوبَى لِمَنْ ذَلَّ فِی نَفْسِهِ، وَ طَابَ کَسْبُهُ، وَ صَلَحَتْ سَرِیرَتُهُ، وَ حَسُنَتْ خَلِیقَتُهُ، وَ أَنْفَقَ الْفَضْلَ مِنْ مَالِهِ، وَ أَمْسَکَ الْفَضْلَ مِنْ لِسَانِهِ، وَ عَزَلَ عَنِ النَّاسِ شَرَّهُ، وَ وَسِعَتْهُ السُّنَّهُ، وَ لَمْ یُنْسَبْ إلَى الْبِدْعَهِ.

حضرت امیرالمومنین علی بن ابی طالب (علیه السلام) می فرمایند:
خوشا به حال کسى که نزد خود خوار، و کسبش پاک، و باطنش شایسته، و اخلاقش نیکوست، اضافه مالش را انفاق مى کند، و زبان را از پرگویى حفظ مى نماید، و شرّش را از مردم دور مى دارد، و اجراى سنّت پیامبر بر او سخت نیاید، و به بدعت گرایى متّهم نشده است.

انتهای خبر/