به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «طلوع‌کنارک» هر روز صبح یک صفحه قرآن بخوانیم.
—
آیه ۸:
عَسَىٰ رَبُّکُمْ أَن یَرْحَمَکُمْ ۚ وَإِنْ عُدتُّمْ عُدْنَا ۚ وَجَعَلْنَا جَهَنَّمَ لِلْکَافِرِینَ حَصِیرًا
امید است پروردگارتان به شما رحم کند؛ و اگر (به گناه) بازگردید، ما نیز (به کیفر) بازمی‌گردیم؛ و دوزخ را برای کافران زندان (و بند) قرار دادیم.
آیه ۹:
إِنَّ هَٰذَا الْقُرْآنَ یَهْدِی لِلَّتِی هِیَ أَقْوَمُ وَیُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِینَ الَّذِینَ یَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْرًا کَبِیرًا
به‌راستی که این قرآن به (آیین) استوارترین راه هدایت می‌کند و به مؤمنانی که کارهای شایسته می‌کنند، بشارت می‌دهد که پاداشی بزرگ دارند.
آیه ۱۰:
وَأَنَّ الَّذِینَ لَا یُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَهِ أَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابًا أَلِیمًا
و اینکه کسانی که به آخرت ایمان ندارند، برایشان عذابی دردناک آماده کرده‌ایم.
آیه ۱۱:
وَیَدْعُ الْإِنسَانُ بِالشَّرِّ دُعَاءَهُ بِالْخَیْرِ ۖ وَکَانَ الْإِنسَانُ عَجُولًا
و انسان (از شتابزدگی) بدی را می‌خواند، همان‌گونه که نیکی را می‌خواند؛ و انسان همواره عجول است.
آیه ۱۲:
وَجَعَلْنَا اللَّیْلَ وَالنَّهَارَ آیَتَیْنِ ۖ فَمَحَوْنَا آیَهَ اللَّیْلِ وَجَعَلْنَا آیَهَ النَّهَارِ مُبْصِرَهً لِّتَبْتَغُوا فَضْلًا مِّن رَّبِّکُمْ وَلِتَعْلَمُوا عَدَدَ السِّنِینَ وَالْحِسَابَ ۚ وَکُلَّ شَیْءٍ فَصَّلْنَاهُ تَفْصِیلًا
و شب و روز را دو نشانه قرار دادیم؛ پس نشانه شب را محو کردیم و نشانه روز را روشنی‌بخش ساختیم تا از فضل پروردگارتان (روزی) بجویید و شمار سال‌ها و حساب را بدانید؛ و هر چیزی را به تفصیل (و روشنی) بیان کردیم.
آیه ۱۳:
وَکُلَّ إِنسَانٍ أَلْزَمْنَاهُ طَائِرَهُ فِی عُنُقِهِ ۖ وَنُخْرِجُ لَهُ یَوْمَ الْقِیَامَهِ کِتَابًا یَلْقَاهُ مَنشُورًا
و (عمل) هر انسانی را به گردنش لازم کردیم؛ و روز قیامت برای او کتابی بیرون می‌آوریم که آن را گشوده می‌بیند.
آیه ۱۴:
اقْرَأْ کِتَابَکَ کَفَىٰ بِنَفْسِکَ الْیَوْمَ عَلَیْکَ حَسِیبًا
(به او گفته می‌شود:) «کتابت را بخوان! کافی است که امروز خودت حسابگر خود باشی.»
آیه ۱۵:
مَّنِ اهْتَدَىٰ فَإِنَّمَا یَهْتَدِی لِنَفْسِهِ ۖ وَمَنْ ضَلَّ فَإِنَّمَا یَضِلُّ عَلَیْهَا ۚ وَلَا تَزِرُ وَازِرَهٌ وِزْرَ أُخْرَىٰ ۗ وَمَا کُنَّا مُعَذِّبِینَ حَتَّىٰ نَبْعَثَ رَسُولًا
هر کس هدایت شود، فقط به سود خود هدایت می‌شود؛ و هر کس گمراه گردد، به زیان خود گمراه می‌شود؛ و هیچ (کس) بار گناه دیگری را بر دوش نمی‌کشد؛ و ما هرگز (قومی را) عذاب نمی‌کنیم تا اینکه پیامبری برانگیزیم.
آیه ۱۶:
وَإِذَا أَرَدْنَا أَن نُّهْلِکَ قَرْیَهً أَمَرْنَا مُتْرَفِیهَا فَفَسَقُوا فِیهَا فَحَقَّ عَلَیْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْنَاهَا تَدْمِیرًا
و هنگامی که بخواهیم شهری را هلاک کنیم، (به) خوشگذرانانش فرمان می‌دهیم، پس در آن فسق (و نافرمانی) می‌کنند؛ آنگاه فرمان (عذاب) بر آن محقق می‌شود و آن را یکسره درهم می‌کوبیم.
آیه ۱۷:
وَکَمْ أَهْلَکْنَا مِنَ الْقُرُونِ مِن بَعْدِ نُوحٍ ۗ وَکَفَىٰ بِرَبِّکَ بِذُنُوبِ عِبَادِهِ خَبِیرًا بَصِیرًا
و چه بسیار نسل‌هایی را که پس از نوح هلاک کردیم؛ و همین بس که پروردگارت به گناهان بندگانش آگاه و بیناست.
—
انتهای خبر /
