به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «طلوعکنارک» هر روز صبح یک صفحه قرآن بخوانیم.
—
آیه ۱۰۹:
فَلَا تَکُ فِی مِرْیَهٍ مِّمَّا یَعْبُدُ هَٰؤُلَاءِ ۚ مَا یَعْبُدُونَ إِلَّا کَمَا یَعْبُدُ آبَاؤُهُم مِّن قَبْلُ ۚ وَإِنَّا لَمُوَفُّوهُمْ نَصِیبَهُمْ غَیْرَ مَنقُوصٍ
پس از آنچه اینان میپرستند، در تردید مباش؛ آنان جز همانگونه نمیپرستند که پدرانشان پیش از این میپرستیدند؛ و ما بهدرستی سهم (عذاب) آنان را کامل و بدون کموکاست خواهیم داد.
آیه ۱۱۰:
وَلَقَدْ آتَیْنَا مُوسَى الْکِتَابَ فَاخْتُلِفَ فِیهِ ۚ وَلَوْلَا کَلِمَهٌ سَبَقَتْ مِن رَّبِّکَ لَقُضِیَ بَیْنَهُمْ ۚ وَإِنَّهُمْ لَفِی شَکٍّ مِّنْهُ مُرِیبٍ
و به راستی به موسی کتاب (تورات) دادیم، پس در آن اختلاف شد؛ و اگر سخنی از پروردگارت از پیش مقرر نشده بود، قطعاً میانشان داوری میشد (و عذاب میرسید)؛ و آنان در آن (کتاب) به شک و تردیدی (افکننده) هستند.
آیه ۱۱۱:
وَإِنَّ کُلًّا لَّمَّا لَیُوَفِّیَنَّهُمْ رَبُّکَ أَعْمَالَهُمْ ۚ إِنَّهُ بِمَا یَعْمَلُونَ خَبِیرٌ
و بهدرستی که پروردگارت (پاداش) اعمال همه آنان را به طور کامل خواهد داد؛ به راستی که او به آنچه انجام میدهند، آگاه است.
آیه ۱۱۲:
فَاسْتَقِمْ کَمَا أُمِرْتَ وَمَن تَابَ مَعَکَ وَلَا تَطْغَوْا ۚ إِنَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِیرٌ
پس همانگونه که مأمور شدهای، استقامت ورز و (نیز) هر کس که با تو توبه کرده است (باید استقامت کند) و طغیان نکنید؛ به راستی که او به آنچه انجام میدهید، بیناست.
آیه ۱۱۳:
وَلَا تَرْکَنُوا إِلَى الَّذِینَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّکُمُ النَّارُ وَمَا لَکُم مِّن دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِیَاءَ ثُمَّ لَا تُنصَرُونَ
و به کسانی که ستم کردهاند، متمایل نشوید (که) آتش (دوزخ) به شما خواهد رسید و برای شما جز خدا هیچ سرپرستی نیست؛ سپس یاری نخواهید شد.
آیه ۱۱۴:
وَأَقِمِ الصَّلَاهَ طَرَفَیِ النَّهَارِ وَزُلَفًا مِّنَ اللَّیْلِ ۚ إِنَّ الْحَسَنَاتِ یُذْهِبْنَ السَّیِّئَاتِ ۚ ذَٰلِکَ ذِکْرَىٰ لِلذَّاکِرِینَ
و در دو طرف روز و ساعاتی از شب، نماز برپا دار؛ به راستی که نیکیها، بدیها را از میان میبرند؛ این (تذکری) است برای تذکرپذیران.
آیه ۱۱۵:
وَاصْبِرْ فَإِنَّ اللَّهَ لَا یُضِیعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِینَ
و صبر کن که به راستی خداوند پاداش نیکوکاران را تباه نمیسازد.
آیه ۱۱۶:
فَلَوْلَا کَانَ مِنَ الْقُرُونِ مِن قَبْلِکُمْ أُولُو بَقِیَّهٍ یَنْهَوْنَ عَنِ الْفَسَادِ فِی الْأَرْضِ إِلَّا قَلِیلًا مِّمَّنْ أَنجَیْنَا مِنْهُمْ ۗ وَاتَّبَعَ الَّذِینَ ظَلَمُوا مَا أُتْرِفُوا فِیهِ وَکَانُوا مُجْرِمِینَ
پس چرا در میان نسلهای پیش از شما، خردمندان (و بازماندگانی از نیکان) نبودند که از فساد در زمین بازدارند، مگر اندکی از آنان که نجاتشان دادیم؟ و کسانی که ستم کردند، به دنبال تجملاتی رفتند که در آن غرق شده بودند و مجرم بودند.
آیه ۱۱۷:
وَمَا کَانَ رَبُّکَ لِیُهْلِکَ الْقُرَىٰ بِظُلْمٍ وَأَهْلُهَا مُصْلِحُونَ
و پروردگارت بر آن نبوده که شهرها را به ستم هلاک کند، در حالی که اهل آن (مردمی) صلاحگر باشند.
انتهای خبر /
