به گزارش پایگاه خبری تحلیلی《طلوعکنارک 》هر روز صبح یک صفحه قرآن بخوانیم.
آیه ۱۱۲:
التَّائِبُونَ الْعَابِدُونَ الْحَامِدُونَ السَّائِحُونَ الرَّاکِعُونَ السَّاجِدُونَ الْآمِرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَالنَّاهُونَ عَنِ الْمُنکَرِ وَالْحَافِظُونَ لِحُدُودِ اللَّهِ ۗ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِینَ
(این مؤمنان راستین) توبهکنندگان، عبادتکنندگان، ستایشکنندگان، روزهداران (یا گردشگران در راه دانش)، رکوعکنندگان، سجدهکنندگان، فرماندهندگان به کار نیک و بازدارندگان از کار زشت و نگهدارندگان حدود (احکام) خدایند؛ و مؤمنان را (به پاداش بزرگ) بشارت ده.
آیه ۱۱۳:
مَا کَانَ لِلنَّبِیِّ وَالَّذِینَ آمَنُوا أَن یَسْتَغْفِرُوا لِلْمُشْرِکِینَ وَلَوْ کَانُوا أُولِی قُرْبَىٰ مِن بَعْدِ مَا تَبَیَّنَ لَهُمْ أَنَّهُمْ أَصْحَابُ الْجَحِیمِ
پیامبر و کسانی که ایمان آوردهاند، شایسته نیست که برای مشرکان – حتی اگر خویشاوند باشند – آمرزش بخواهند، پس از آنکه برایشان روشن شد که آنان اهل دوزخند.
آیه ۱۱۴:
وَمَا کَانَ اسْتِغْفَارُ إِبْرَاهِیمَ لِأَبِیهِ إِلَّا عَن مَّوْعِدَهٍ وَعَدَهَا إِیَّاهُ فَلَمَّا تَبَیَّنَ لَهُ أَنَّهُ عَدُوٌّ لِّلَّهِ تَبَرَّأَ مِنْهُ ۚ إِنَّ إِبْرَاهِیمَ لَأَوَّاهٌ حَلِیمٌ
و درخواست آمرزش ابراهیم برای پدرش (عمویش آزر) فقط به خاطر وعدهای بود که به او داده بود؛ هنگامی که برایش روشن شد که او دشمن خداست، از او بیزاری جست؛ به راستی که ابراهیم بسیار دعاگو و بردبار بود.
آیه ۱۱۵:
وَمَا کَانَ اللَّهُ لِیُضِلَّ قَوْمًا بَعْدَ إِذْ هَدَاهُمْ حَتَّىٰ یُبَیِّنَ لَهُم مَّا یَتَّقُونَ ۚ إِنَّ اللَّهَ بِکُلِّ شَیْءٍ عَلِیمٌ
و خداوند بر آن نیست که گروهی را پس از آنکه هدایتشان کرد، گمراه سازد، تا آنکه آنچه را باید از آن بپرهیزند، برایشان روشن کند؛ به راستی که خدا به هر چیزی داناست.
آیه ۱۱۶:
إِنَّ اللَّهَ لَهُ مُلْکُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ یُحْیِی وَیُمِیتُ ۚ وَمَا لَکُم مِّن دُونِ اللَّهِ مِن وَلِیٍّ وَلَا نَصِیرٍ
به راستی که فرمانروایی آسمانها و زمین از آن خداست؛ زنده میکند و میمیراند؛ و برای شما جز خدا هیچ سرپرست و یاوری نیست.
آیه ۱۱۷:
لَّقَد تَّابَ اللَّهُ عَلَى النَّبِیِّ وَالْمُهَاجِرِینَ وَالْأَنصَارِ الَّذِینَ اتَّبَعُوهُ فِی سَاعَهِ الْعُسْرَهِ مِن بَعْدِ مَا کَادَ یَزِیغُ قُلُوبُ فَرِیقٍ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَیْهِمْ ۚ إِنَّهُ بِهِمْ رَءُوفٌ رَّحِیمٌ
به راستی که خداوند توبه پیامبر و مهاجران و انصار را پذیرفت، آنان که در ساعت دشواری (جنگ تبوک) از او پیروی کردند، پس از آنکه نزدیک بود دلهای گروهی از آنان منحرف شود؛ سپس (خدا) توبه آنان را پذیرفت؛ به راستی که او نسبت به آنان رئوف و مهربان است.
انتهای خبر/
