زندگی با آیه‌ها
زندگی با آیه‌ها
هر روز یک صفحه قرآن بخوانیم.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی《طلوع‌کنارک》هر روز یک صفحه قرآن بخوانیم. آیات ۹۱ تا ۹۴ سوره انعام

آیه ۹۱

وَمَا قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ إِذْ قَالُوا مَا أَنزَلَ اللَّهُ عَلَىٰ بَشَرٍ مِّن شَیْءٍ ۗ قُلْ مَنْ أَنزَلَ الْکِتَابَ الَّذِی جَاءَ بِهِ مُوسَىٰ نُورًا وَهُدًى لِّلنَّاسِ ۖ تَجْعَلُونَهُ قَرَاطِیسَ تَضْمَحِلُّ مِنْهَا ۗ أَفَلَا تَفْقَهُونَ

و آنان حق قدر خدا را نستاختند، آنگاه که گفتند: «خداوند هیچ چیزی بر هیچ بشری نازل نکرده است.» بگو: «آن کس که کتابی را که موسی با آن آمد (یعنی تورات)، نور و هدایتی برای مردم است، نازل کرده، کیست؟» (آیا می‌دانید که) شما آن را [بر زمین] کاغذهایی می‌کنید که از آن [نوشته‌ها] پاک می‌شود؛ آیا نمی‌فهمید؟

آیه ۹۲

وَهَٰذَا کِتَابٌ أَنزَلْنَاهُ مُبَارَکٌ مُّصَدِّقُ الَّذِی بَیْنَ یَدَیْهِ وَلِتُنذِرَ أُمَّ الْقُرَىٰ وَمَنْ حَوْلَهَا ۚ وَالَّذِینَ یُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَهِ هُمْ یُوقِنُونَ

و این کتابی (قرآن) است که ما آن را مبارک نازل کرده‌ایم؛ تصدیق‌کننده کتابی است که پیش از آن بود و برای بیم دادن به اهل مکه (سرزمین اصلی) و کسانی که پیرامون آن هستند. و کسانی که به آخرت ایمان دارند، به آن یقین دارند.

آیه ۹۳

وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَىٰ عَلَى اللَّهِ کَذِبًا أَوْ قَالَ أُوحِیَ إِلَیَّ وَلَمْ یُوحَ إِلَیْهِ شَیْءٌ وَمَنْ قَالَ سَأُنزِلُ مِثْلَ مَا أَنزَلَ اللَّهُ ۗ وَلَوْ تَرَىٰ إِذِ الظَّالِمُونَ فِی غَمَرَاتِ الْمَوْتِ وَالْمَلَائِکَهُ بَاسِطُو أَیْدِیهِمْ أَخْرِجُوا أَنفُسَکُمُ ۖ الْیَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذَابَ الْهُونِ بِمَا کُنتُمْ تَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ غَیْرَ الْحَقِّ وَکُنتُمْ عَنْ آیَاتِهِ تَسْتَکْبِرُونَ

و ستمکارتر از آن کس است که بر خدا دروغ ببندد یا بگوید: «به من وحی شده است»، در حالی که چیزی به او وحی نشده است؛ و یا آن کس که بگوید: «من نیز مانند آنچه خدا نازل کرده، (کتابی) نازل خواهم کرد»؛ و اگر می‌دیدی هنگامی که ستمکاران در میان کفور و سختی‌های مرگ هستند و فرشتگان دست‌های خود را گشوده‌اند [و می‌گویند]: «جان‌های خود را بیرون آورید! امروز به خاطر آنچه ناروا بر خدا می‌گفتید و در برابر آیات او تکبر می‌ورزیدید، به کیفر خواری و ذلت مجازات می‌شوید.»

آیه ۹۴

وَلَقَدْ جِئْتُمُونَا فُرَادَىٰ کَمَا خَلَقْنَاکُمْ أَوَّلَ مَرَّهٍ وَتَرَکْتُم مَّا خَوَّلْنَاکُمْ وَرَاءَ ظُهُورِکُمْ ۚ وَمَا نَجْعَلُ لِکُلِّ نِدٍّ شَفِیعًا ۖ وَإِن یَکُن کَبِیرَهً کَبِیرَهٌ ۗ وَلَوْ تَرَىٰ إِذْ وُقِفُوا عَلَى النَّارِ فَلَا یُقَالُ لَهُمْ توبُوا وَلَا یُسْتَأْذَنُونَ

و قطعاً شما به سوی ما می‌آیید، همان‌گونه که در نخستین بار که آفریدیمیم، تنها (و بی‌یاور)؛ و آنچه را که [در دنیا] به شما بخشیده بودیم، پشت سر نهاده‌اید. و ما برای هیچ شریکی، شفیعی قرار نداده‌ایم، هرچند آن شریک بسیار بزرگ باشد. و اگر می‌دیدی هنگامی که بر آتش ایستاده می‌شوند، نه به آن‌ها گفته می‌شود: «توبه کنید»، و نه از آن‌ها اجازه (برای پناه گرفتن) گرفته می‌شود.

انتهای خبر/