هفتم اردیبهشت؛ نبض ایمنی در صنعت حمل‌ونقل
هفتم اردیبهشت؛ نبض ایمنی در صنعت حمل‌ونقل
حمل‌ونقل، ستون فقرات توسعه اقتصادی و اجتماعی است و نام‌گذاری ۷ اردیبهشت به عنوان «روز ایمنی حمل‌ونقل» یادآور این واقعیت است که پیشرفت بدون توجه به ایمنی جاده‌ای، ریلی، هوایی و دریایی ممکن نیست.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی《طلوع‌کنارک》۷ اردیبهشت یادآور تپنده‌ترین رگِ حیات جامعه است؛ جایی که ایمنی، روحِ پنهانِ توسعه در صنعت حمل‌ونقل می‌شود و هر جاده، ریل، آسمان و دریا، معنای تازه‌ای از «زندگیِ ایمن» می‌یابد.

اهمیت و جایگاه حمل‌ونقل در جوامع
حمل‌ونقل، ستون فقراتِ هر جامعه‌ای است که از دوران باستان تا به امروز، نقش حیاتی در پیشرفت تمدن‌ها ایفا کرده و پاسخگوی نیازهای جابه‌جایی انسان‌ها و انتقال کالاها بوده است. با این حال، موضوع «ایمنی» در این صنعت آن‌قدر حیاتی و حساس است که نهادهای مسئول، روزی را در تقویم رسمی کشور برای آن اختصاص داده‌اند.

چرا ۷ اردیبهشت، روز ایمنی حمل‌ونقل نام گرفت؟
ایمنی در شبکه حمل‌ونقل، نه تنها اعتماد عمومی و پایداری شبکه را به همراه دارد، بلکه به مثابه موتوری برای توسعه اقتصادی عمل می‌کند و مستقیماً منجر به کاهش حوادث و تلفات جاده‌ای می‌شود. به همین دلیل و با هدف ارتقای این ضرورت، هفتم اردیبهشت‌ماه به عنوان «روز ایمنی حمل‌ونقل» در تقویم ایران ثبت شده است.

ریشه‌های نام‌گذاری و فلسفه آن
ریشه این نام‌گذاری به قطعنامه ۶۴/۲۵۵ سازمان ملل بازمی‌گردد که بازه زمانی ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۰ را «دهه اقدام برای ایمنی جاده‌ای» نام‌گذاری کرد. با الهام از همین رویکرد جهانی، وزارت راه و ترابری وقت با همکاری کارگروه‌های تخصصی، ضرورت توجه به ایمنی در تمامی شقوقِ زمینی، هوایی، ریلی و دریایی را به شورای عالی انقلاب فرهنگی ارائه داد. در نهایت، با هدف نهادینه‌سازی فرهنگ ایمنی و کاهش سوانح، ۷ اردیبهشت به این نام رسمی درآمد.

جایگاه ایمنی و توسعه پایدار
ایمنی، علاوه بر زیرساخت، به شدت به «عامل انسانی» وابسته است؛ بنابراین تبدیل شدن آن به یک ارزش و باور عمومی، نیازمند یک همبستگی و عزم ملی است. از آنجایی که صنعت حمل‌ونقل پیش‌ران اصلی تجارت و اقتصاد است، سلامت و کارآمدی آن یکی از شاخص‌های اصلی جوامع پیشرفته محسوب می‌شود.

در ایران نیز، با توجه به موقعیت استراتژیک کشور در منطقه، دستیابی به یک نظام حمل‌ونقلی بهره‌ور، مستلزم نگاهی ویژه به امنیت و ایمنی است. در واقع، توسعه متوازن و اصولی تمامی روش‌های حمل‌ونقل، نه تنها زمینه‌ساز رشد سیاسی و اجتماعی است، بلکه به ارتقای امنیت ملی نیز می‌انجامد. امروزه کشورهای توسعه‌یافته با تخصیص بودجه‌های کلان و ایجاد زیرساخت‌های مدرن، ایمنی در تمامی ابعاد (هوایی، جاده‌ای، دریایی و ریلی) را به یکی از اولویت‌های اصلی دولت خود تبدیل کرده‌اند.
انتهای خبر/