به گزارش پایگاه خبری تحلیلی《طلوعکنارک》هر روز یک صفحه قرآن بخوانیم.
آیه ۱۲۸
«وَإِنِ امْرَأَهٌ خَافَتْ مِن بَعْلِهَا نُشُوزًا أَوْ إِعْرَاضًا فَلَا جُنَاحَ عَلَیْهِمَا أَن یُصْلِحَا بَیْنَهُمَا صُلْحًا وَالصُّلْحُ خَیْرٌ وَأُحْضِرَتِ الْأَنْفُسُ الشُّحَّ وَإِن تُحْسِنُوا وَتَتَّقُوا فَإِنَّ اللَّهَ کَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِیرًا»
و اگر زنی از ناسازگاری یا رویگردانی شوهرش بیم داشته باشد، گناهی بر آن دو نیست که (به توافق) میان خود سازش کنند؛ و سازش بهتر است. و (ذاتاً) بخل در نفوس (انسانها) آماده (و حاضر) است؛ و اگر نیکی کنید و پرهیزگاری پیشه سازید، خداوند به آنچه انجام میدهید، آگاه است.
این آیه درباره زنی است که از رفتار همسرش، مانند ناسازگاری یا بیتوجهی، احساس نگرانی میکند. در چنین شرایطی، زن و شوهر میتوانند با توافق، سازشی بین خود برقرار کنند تا مشکلات حل شود. خداوند میفرماید که این سازش بهتر است، زیرا طبع انسان تمایل به بخیلی و خودخواهی دارد، اما اگر با نیکی و پرهیزگاری رفتار کنید، خداوند از اعمال شما آگاه است.
آیه ۱۲۹
«وَلَن تَسْتَطِیعُوا أَن تَعْدِلُوا بَیْنَ النِّسَاءِ وَلَوْ حَرَصْتُمْ فَلَا تَمِیلُوا کُلَّ الْمَیْلِ فَتَذَرُوهَا کَالْمُعَلَّقَهِ وَإِن تُصْلِحُوا وَتَتَّقُوا فَإِنَّ اللَّهَ کَانَ غَفُورًا رَّحِیمًا»
و هرگز نمیتوانید (از نظر عاطفی) در میان زنان برابری برقرار کنید، هرچند (بسیار) علاقهمند باشید؛ پس (به گونهای عمل نکنید که) کاملاً به سوی یکی متمایل شوید و دیگری را (نه همسر بدانید و نه رها شده) سرگردان (و بلاتکلیف) گذارید؛ و اگر (رابطه خود را) اصلاح کنید و پرهیزگاری پیشه سازید، خداوند آمرزنده مهربان است.
این آیه به دشواری برقراری عدالت کامل بین همسران اشاره دارد، به خصوص از نظر احساسات قلبی. خداوند توصیه میکند که زن باید مورد توجه باشد و نباید کاملاً نسبت به او بیتوجهی شود تا زندگیاش بلاتکلیف بماند. اگر زوجین در این زمینه تلاش کنند و تقوا پیشه کنند، خداوند بخشنده و مهربان است.
آیه ۱۳۰
«وَإِن یَتَفَرَّقَا یُغْنِ اللَّهُ کُلًّا مِّن سَعَتِهِ وَکَانَ اللَّهُ وَاسِعًا حَکِیمًا»
و اگر (زن و شوهر) از هم جدا شوند، خداوند هر کدام را از فضل (و رحمت) گسترده خود بینیاز میسازد؛ و خداوند (همواره) گشایشدهنده و حکیم است.
این آیه بیان میکند که اگر زن و شوهر به دلایلی از هم جدا شوند (مانند طلاق)، خداوند توانایی دارد که به هر دوی آنها از فضل و رحمت خود روزی رسانده و آنها را بینیاز کند. خداوند دارای رحمت گسترده و حکمت است.
آیه ۱۳۱
«وَلِلَّهِ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ وَلَقَدْ وَصَّیْنَا الَّذِینَ أُوتُوا الْکِتَابَ مِن قَبْلِکُمْ وَإِیَّاکُمْ أَنِ اتَّقُوا اللَّهَ وَإِن تَکْفُرُوا فَإِنَّ لِلَّهِ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ وَکَانَ اللَّهُ غَنِیًّا حَمِیدًا»
و آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است، همه از آنِ خداست؛ و قطعاً به کسانی که پیش از شما کتاب (آسمانی) داده شدیم و (نیز) به شما سفارش کردیم که از خدا بترسید (و پرهیزگاری پیشه کنید)؛ و اگر کفر ورزید، (بدانید که) آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است، از آنِ خداست؛ و خداوند (همواره) بینیاز و ستوده است.
این آیه مالکیت مطلق خداوند بر همه چیز را یادآوری میکند و تأکید دارد که خداوند به اهل کتاب و مسلمانان دستور داده است که از او بترسند. اگر کسی کفر ورزد، به خداوند زیانی نمیرساند، زیرا همه چیز متعلق به اوست و او بینیاز و شایسته ستایش است.
آیه ۱۳۲
«وَلِلَّهِ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ وَکَفَى بِاللَّهِ وَکِیلًا»
و آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است، همه از آنِ خداست؛ و خداوند (به عنوان کارساز و حافظ) کافی است.
این آیه نیز بر مالکیت خداوند و کفایت او به عنوان وکیل و کارساز تأکید میکند. خداوند برای اداره امور جهان و کفایت بندگان کافی است.
آیه ۱۳۳
«إِن یَشَأْ یُذْهِبْکُمْ أَیُّهَا النَّاسُ وَیَأْتِ بِآخَرِینَ وَکَانَ اللَّهُ عَلَى ذَلِکَ قَدِیرًا»
اگر بخواهد، شما را -ای مردم- از بین میبرد و دیگران را (به جای شما) میآورد؛ و خداوند بر این (کار) تواناست.
این آیه قدرت مطلق خداوند را بیان میکند که میتواند هر کسی را از بین ببرد و دیگران را بیافریند. این یادآوری قدرت خداوند است و نشان میدهد که انسانها نباید از او سرکشی کنند.
آیه ۱۳۴
«مَّن کَانَ یُرِیدُ ثَوَابَ الدُّنْیَا فَعِندَ اللَّهِ ثَوَابُ الدُّنْیَا وَالْآخِرَهِ وَکَانَ اللَّهُ سَمِیعًا بَصِیرًا»
هر کس پاداش (مورد نظرش) در این دنیا را بخواهد، پس (بداند که) پاداش این دنیا و آن جهان نزد خداوند است؛ و خداوند (همواره) شنوا و بیناست.
این آیه کسانی را که تنها به دنبال منافع دنیوی هستند، خطاب قرار میدهد و میفرماید که خداوند پاداش دنیا و آخرت را نزد خود دارد. بنابراین، تلاش برای کسب رضای خداوند و توجه به هر دو سرا، بهتر از اکتفا به دنیاست. خداوند شنوا و بیناست و از نیتها آگاه است.
انتهای خبر/
