به گزارش پایگاه خبری تحلیلی《طلوعکنارک》 هر روز یک صفحه قرآن بخوانیم. سوره انعام، آیات ۱۰۲ تا ۱۱۰
۱۰۲. ذَٰلِکُمُ اللَّهُ رَبُّکُمْ ۖ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ خَالِقُ کُلِّ شَیْءٍ فَاعْبُدُوهُ ۚ وَهُوَ عَلَىٰ کُلِّ شَیْءٍ وَکِیلٌ
(این است پروردگار شما؛ هیچ معبودی جز او نیست؛ آفریدگار همه چیز است؛ پس او را بپرستید و او نگهبان و مدبّر همه چیز است.)
۱۰۳. لَا تُدْرِکُهُ الْأَبْصَارُ وَهُوَ یُدْرِکُ الْأَبْصَارَ ۖ وَهُوَ اللَّطِیفُ الْخَبِیرُ
(چشمها او را نمیبینند، ولی او همه چشمها را میبیند؛ و او بخشنده (لطیف) و آگاه (خبیر) است.)
۱۰۴. قَدْ جَاءَکُم بَصَائِرُ مِن رَّبِّکُمْ ۖ فَمَنْ أَبْصَرَ فَلِنَفْسِهِ ۖ وَمَنْ عَمِیَ فَعَلَیْهَا ۚ وَمَا أَنَا عَلَیْکُم بِحَفِیظٍ
(دلایل روشن از طرف پروردگارتان برای شما آمد؛ کسی که (حق را) ببیند، به سود خود اوست؛ و کسی که از دیدن آن چشم بپوشد، به زیان خود اوست؛ و من حافظ و مراقب شما نیستم.)
۱۰۵. وَکَذَٰلِکَ نُصَرِّفُ الْآیَاتِ وَلِیَقُولُوا دَرَسْتَ وَلِنُبَیِّنَهُ لِقَوْمٍ یَعْلَمُونَ
(اینگونه آیات را گوناگون بیان میکنیم تا (آنها متوجه شوند) و بگویند: «تو درس خواندهای (و از دیگران آموختهای)» و تا آن را برای کسانی که میدانند، روشن سازیم.)
۱۰۶. اتَّبِعْ مَا أُوحِیَ إِلَیْکَ مِن رَّبِّکَ ۖ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ وَأَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِکِینَ
(از آنچه از سوی پروردگارت بر تو وحی شده، پیروی کن؛ هیچ معبودی جز او نیست؛ و از مشرکان روی بگردان.)
۱۰۷. وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ مَا أَشْرَکُوا ۗ وَمَا جَعَلْنَاکَ عَلَیْهِمْ حَفِیظًا ۖ وَمَا أَنتَ عَلَیْهِم بِوَکِیلٍ
(و اگر خدا میخواست، شرک نمیورزیدند؛ و ما تو را مراقب آنان قرار ندادهایم و تو وکیل آنان نیستی.)
۱۰۸. وَلَا تَسُبُّوا الَّذِینَ یَدْعُونَ مِن دُونِ اللَّهِ فَیَسُبُّوا اللَّهَ عَدْوًا بِغَیْرِ عِلْمٍ ۗ کَذَٰلِکَ زَیَّنَّا لِکُلِّ أُمَّهٍ عَمَلَهُمْ ثُمَّ إِلَىٰ رَبِّهِم مَّرْجِعُهُمْ فَیُنَبِّئُهُم بِمَا کَانُوا یَعْمَلُونَ
(و به کسانی که جز خدا را میخوانند دشنام ندهید، مبادا آنان (نیز) از روی دشمنی و نادانی، خدا را دشنام دهند! اینگونه برای هر امتی عملشان را زینت دادیم؛ سپس بازگشتشان به سوی پروردگارشان است و آنان را از آنچه انجام میدادند، آگاه خواهد ساخت.)
۱۰۹. وَأَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَیْمَانِهِمْ لَئِن جَاءَتْهُمْ آیَهٌ لَّیُؤْمِنُنَّ بِهَا ۚ قُلْ إِنَّمَا الْآیَاتُ عِندَ اللَّهِ ۖ وَمَا یُشْعِرُکُمْ أَنَّهَا إِذَا جَاءَتْ لَا یُؤْمِنُونَ
(آنها با تأکید فراوان به خدا سوگند یاد کردند که اگر معجزهای برایشان بیاید، قطعاً به آن ایمان میآورند؛ بگو: «معجزات تنها نزد خداست (و تعیین آن به دست اوست)»؛ و چه چیز شما را آگاه میسازد که اگر معجزه هم بیاید، ایمان نمیآورند؟)
۱۱۰. وَنُقَلِّبُ أَفْئِدَتَهُمْ وَأَبْصَارَهُمْ کَمَا لَمْ یُؤْمِنُوا بِهِ أَوَّلَ مَرَّهٍ وَنَذَرُهُمْ فِی طُغْیَانِهِمْ یَعْمَهُونَ
(و دلها و چشمهایشان را دگرگون میسازیم (آنگونه که در آغاز ایمان نیاوردند) و آنان را در طغیانشان رها میکنیم تا سرگردان شوند.)
انتهای خبر/
