به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «طلوعکنارک» هر روز صبح یک صفحه قرآن بخوانیم.
—
آیه ۹۶:
فَلَمَّا أَن جَاءَ الْبَشِیرُ أَلْقَاهُ عَلَىٰ وَجْهِهِ فَارْتَدَّ بَصِیرًا ۖ قَالَ أَلَمْ أَقُل لَّکُمْ إِنِّی أَعْلَمُ مِنَ اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ
پس هنگامی که مژدهرسان آمد، آن (پیراهن) را بر چهرهاش انداخت و (بار دیگر) بینا شد. گفت: «آیا به شما نگفتم که من از (فضل) خدا چیزهایی میدانم که شما نمیدانید؟»
آیه ۹۷:
قَالُوا یَا أَبَانَا اسْتَغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا إِنَّا کُنَّا خَاطِئِینَ
گفتند: «ای پدر! برای گناهان ما آمرزش بخواه؛ بهراستی که ما خطاکار بودیم.»
آیه ۹۸:
قَالَ سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَکُمْ رَبِّی ۖ إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ
گفت: «بهزودی برای شما از پروردگارم آمرزش میخواهم؛ بهراستی که او آمرزنده و مهربان است.»
آیه ۹۹:
فَلَمَّا دَخَلُوا عَلَىٰ یُوسُفَ آوَىٰ إِلَیْهِ أَبَوَیْهِ وَقَالَ ادْخُلُوا مِصْرَ إِن شَاءَ اللَّهُ آمِنِینَ
پس هنگامی که بر یوسف وارد شدند، پدر و مادرش را در آغوش گرفت (و نزد خود جای داد) و گفت: «به مصر وارد شوید که به خواست خدا در امنیت خواهید بود.»
آیه ۱۰۰:
وَرَفَعَ أَبَوَیْهِ عَلَى الْعَرْشِ وَخَرُّوا لَهُ سُجَّدًا ۖ وَقَالَ یَا أَبَتِ هَٰذَا تَأْوِیلُ رُؤْیَایَ مِن قَبْلُ قَدْ جَعَلَهَا رَبِّی حَقًّا ۖ وَقَدْ أَحْسَنَ بِی إِذْ أَخْرَجَنِی مِنَ السِّجْنِ وَجَاءَ بِکُم مِّنَ الْبَدْوِ مِن بَعْدِ أَن نَّزَغَ الشَّیْطَانُ بَیْنِی وَبَیْنَ إِخْوَتِی ۚ إِنَّ رَبِّی لَطِیفٌ لِّمَا یَشَاءُ ۚ إِنَّهُ هُوَ الْعَلِیمُ الْحَکِیمُ
و پدر و مادرش را بر تخت (بلند) نشاند و (همه) برای او به سجده افتادند. (یوسف) گفت: «ای پدر! این تعبیر خواب پیشین من است؛ بهراستی پروردگارم آن را راست (و محقق) گرداند؛ و به من نیکی کرد، هنگامی که مرا از زندان بیرون آورد و شما را پس از آنکه شیطان میان من و برادرانم فساد (و جدایی) افکند، از صحرا (و بادیه) آورد؛ بهراستی که پروردگار من نسبت به آنچه میخواهد، لطیف (و دقیق) است؛ بهیقین او دانا و حکیم است.»
آیه ۱۰۱:
رَبِّ قَدْ آتَیْتَنِی مِنَ الْمُلْکِ وَعَلَّمْتَنِی مِن تَأْوِیلِ الْأَحَادِیثِ ۚ فَاطِرَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ أَنتَ وَلِیِّی فِی الدُّنْیَا وَالْآخِرَهِ ۖ تَوَفَّنِی مُسْلِمًا وَأَلْحِقْنِی بِالصَّالِحِینَ
«پروردگارا! به من از (حکومت و) فرمانروایی بخشیدی و از تعبیر خوابها آموختی؛ ای آفریننده آسمانها و زمین! تو سرپرست (و یاور) من در دنیا و آخرت هستی؛ مرا مسلمان بمیران (و با تسلیم کامل قبض روح کن) و به صالحان (و شایستگان) ملحق فرما.»
آیه ۱۰۲:
ذَٰلِکَ مِنْ أَنبَاءِ الْغَیْبِ نُوحِیهِ إِلَیْکَ ۖ وَمَا کُنتَ لَدَیْهِمْ إِذْ أَجْمَعُوا أَمْرَهُم وَهُمْ یَمْکُرُونَ
این (سرگذشت) از اخبار غیب است که به تو وحی میکنیم؛ و تو هنگامی که آنان تصمیم خود را یکسو کردند و نیرنگ میزدند، نزد آنان نبودی.
آیه ۱۰۳:
وَمَا أَکْثَرُ النَّاسِ وَلَوْ حَرَصْتَ بِمُؤْمِنِینَ
و بیشتر مردم، هرچند (بر هدایتشان) حرص ورزی، ایمانآورنده نیستند.
انتهای خبر /
