به گزارش پایگاه خبری تحلیلی 《طلوع‌کنارک 》حکمت سی و یک:
قالَ امیرالمؤمنین علی(علیه السلام)
وَ الْیَقِینُ مِنْهَا عَلَى أَرْبَعِ شُعَبٍ: عَلَى تَبْصِرَهِ الْفِطْنَهِ وَ تَأَوُّلِ الْحِکْمَهِ وَ مَوْعِظَهِ الْعِبْرَهِ وَ سُنَّهِ الْأَوَّلِینَ؛ فَمَنْ تَبَصَّرَ فِی الْفِطْنَهِ تَبَیَّنَتْ لَهُ الْحِکْمَهُ وَ مَنْ تَبَیَّنَتْ لَهُ الْحِکْمَهُ عَرَفَ الْعِبْرَهَ وَ مَنْ عَرَفَ الْعِبْرَهَ فَکَأَنَّمَا کَانَ فِی الْأَوَّلِینَ.
حضرت امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب(علیه السلام):
و یقین را چهار شعبه است: بینش هوشمندانه و دریافت (واقعیت ها) از روى حکمت و پند گرفتن از حوادث روزگار و پیمودن راه درست پیشینیان.
هر که از روى هوشمندى نگرد، حکمت بر وى آشکار شود و هر که از حکمت بر وى آشکار شود، آموخته است که چگونه از حوادث عبرت گیرد و هر که عبرت گرفتن را آموزد، گویى با گذشتگان ، زیسته است.
انتهای خبر/
