به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «طلوعکنارک» هر روز صبح یک صفحه قرآن بخوانیم.
—
آیه ۱۹:
أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بِالْحَقِّ ۚ إِن یَشَأْ یُذْهِبْکُمْ وَیَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِیدٍ
آیا ندیدی که خداوند آسمانها و زمین را به حق آفرید؟ اگر بخواهد، شما را از میان میبرد و آفرینش تازهای میآورد.
آیه ۲۰:
وَمَا ذَٰلِکَ عَلَى اللَّهِ بِعَزِیزٍ
و این (کار) برای خداوند دشوار (و غیرممکن) نیست.
آیه ۲۱:
وَبَرَزُوا لِلَّهِ جَمِیعًا فَقَالَ الضُّعَفَاءُ لِلَّذِینَ اسْتَکْبَرُوا إِنَّا کُنَّا لَکُمْ تَبَعًا فَهَلْ أَنتُم مُّغْنُونَ عَنَّا مِنْ عَذَابِ اللَّهِ مِن شَیْءٍ ۚ قَالُوا لَوْ هَدَانَا اللَّهُ لَهَدَیْنَاکُمْ ۖ سَوَاءٌ عَلَیْنَا أَجَزِعْنَا أَمْ صَبَرْنَا مَا لَنَا مِن مَّحِیصٍ
و همه آنان در برابر خدا آشکار (و حاضر) میشوند؛ پس ناتوانان (و ضعیفان) به کسانی که استکبار ورزیدند، میگویند: «ما پیروان شما بودیم؛ آیا شما چیزی از عذاب خدا را از ما دفع میکنید؟» میگویند: «اگر خدا ما را هدایت کرده بود، ما نیز شما را هدایت میکردیم؛ (اکنون) برای ما یکسان است که بیتابی کنیم یا صبر نماییم؛ هیچ راه گریزی برای ما نیست.»
آیه ۲۲:
وَقَالَ الشَّیْطَانُ لَمَّا قُضِیَ الْأَمْرُ إِنَّ اللَّهَ وَعَدَکُمْ وَعْدَ الْحَقِّ وَوَعَدْتُکُمْ فَأَخْلَفْتُکُمْ ۖ وَمَا کَانَ لِیَ عَلَیْکُم مِّن سُلْطَانٍ إِلَّا أَن دَعَوْتُکُمْ فَاسْتَجَبْتُمْ لِی ۖ فَلَا تَلُومُونِی وَلُومُوا أَنفُسَکُم ۖ مَّا أَنَا بِمُصْرِخِکُمْ وَمَا أَنتُم بِمُصْرِخِیَّ ۚ إِنِّی کَفَرْتُ بِمَا أَشْرَکْتُمُونِ مِن قَبْلُ ۗ إِنَّ الظَّالِمِینَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ
و شیطان، هنگامی که کار (داوری) پایان یافت، میگوید: «بهراستی خدا به شما وعده حق داد و من به شما وعده دادم و خلاف آن کردم؛ و مرا بر شما هیچ سلطه (و اجباری) نبود، جز آنکه دعوتتان کردم و شما (دعوت) مرا پذیرفتید؛ پس مرا سرزنش نکنید، خودتان را سرزنش کنید؛ من فریادرس شما نیستم و شما نیز فریادرس من نیستید؛ من به آنچه پیش از این مرا (در کار خدا) شریک میساختید، کافرم (و بیزارم).» بهراستی که ستمکاران برایشان عذابی دردناک است.
آیه ۲۳:
وَأُدْخِلَ الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِی مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِینَ فِیهَا بِإِذْنِ رَبِّهِمْ ۖ تَحِیَّتُهُمْ فِیهَا سَلَامٌ
و کسانی که ایمان آوردند و کارهای شایسته کردند، به بهشتهایی وارد میشوند که از زیر (درختان) آن نهرها جاری است و به اذن پروردگارشان در آن جاودانهاند؛ درودشان در آن (بهشت) سلام است.
آیه ۲۴:
أَلَمْ تَرَ کَیْفَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا کَلِمَهً طَیِّبَهً کَشَجَرَهٍ طَیِّبَهٍ أَصْلُهَا ثَابِتٌ وَفَرْعُهَا فِی السَّمَاءِ
آیا ندیدی خداوند چگونه مَثَل زده است؟ سخن پاک (و نیکو) همچون درخت پاکیزهای است که ریشهاش استوار و شاخهاش در آسمان است.
—
انتهای خبر /










































