به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «طلوعکنارک» هر روز صبح یک صفحه قرآن بخوانیم.
—
آیه ۱۱:
قَالَتْ لَهُمْ رُسُلُهُمْ إِن نَّحْنُ إِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُکُمْ وَلَٰکِنَّ اللَّهَ یَمُنُّ عَلَىٰ مَن یَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ ۖ وَمَا کَانَ لَنَا أَن نَّأْتِیَکُم بِسُلْطَانٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ ۚ وَعَلَى اللَّهِ فَلْیَتَوَکَّلِ الْمُؤْمِنُونَ
پیامبرانشان به آنان گفتند: «(آری) ما جز بشری مانند شما نیستیم، ولی خداوند بر هر کس از بندگانش که بخواهد، منت میگذارد (و نبوت میدهد)؛ و ما را نرسد که دلیلی (و معجزهای) برای شما بیاوریم، مگر به اذن خدا؛ و مؤمنان باید بر خدا توکل کنند.»
آیه ۱۲:
وَمَا لَنَا أَلَّا نَتَوَکَّلَ عَلَى اللَّهِ وَقَدْ هَدَانَا سُبُلَنَا ۚ وَلَنَصْبِرَنَّ عَلَىٰ مَا آذَیْتُمُونَا ۚ وَعَلَى اللَّهِ فَلْیَتَوَکَّلِ الْمُتَوَکِّلُونَ
«و چرا بر خدا توکل نکنیم، در حالی که ما را به راههای خود هدایت کرده است؟ و قطعاً بر آنچه ما را آزار میدهید، شکیبایی خواهیم کرد؛ و توکلکنندگان باید بر خدا توکل کنند.»
آیه ۱۳:
وَقَالَ الَّذِینَ کَفَرُوا لِرُسُلِهِمْ لَنُخْرِجَنَّکُم مِّنْ أَرْضِنَا أَوْ لَتَعُودُنَّ فِی مِلَّتِنَا ۖ فَأَوْحَىٰ إِلَیْهِمْ رَبُّهُمْ لَنُهْلِکَنَّ الظَّالِمِینَ
و کافران به پیامبرانشان گفتند: «قطعاً شما را از سرزمین خود بیرون میکنیم یا (باید) به آیین ما بازگردید.» پس پروردگارشان به آنان وحی کرد که «قطعاً ستمکاران را هلاک خواهیم کرد.»
آیه ۱۴:
وَلَنُسْکِنَنَّکُمُ الْأَرْضَ مِن بَعْدِهِمْ ۚ ذَٰلِکَ لِمَنْ خَافَ مَقَامِی وَخَافَ وَعِیدِ
«و قطعاً شما را پس از آنان در زمین سکونت خواهیم داد؛ این (پاداش) برای کسی است که از مقام (و ایستگاه حساب) من بترسد و از وعده (عذاب) من بیم داشته باشد.»
آیه ۱۵:
وَاسْتَفْتَحُوا وَخَابَ کُلُّ جَبَّارٍ عَنِیدٍ
و (پیامبران) پیروزی (و داوری) خواستند و هر گردنکش سرسختی نومید (و زیانکار) شد.
آیه ۱۶:
مِّن وَرَائِهِ جَهَنَّمُ وَیُسْقَىٰ مِن مَّاءٍ صَدِیدٍ
پیش روی او (و در انتظارش) دوزخ است و از آب چرکین (و زردابه) نوشانده میشود.
آیه ۱۷:
یَتَجَرَّعُهُ وَلَا یَکَادُ یُسِیغُهُ وَیَأْتِیهِ الْمَوْتُ مِن کُلِّ مَکَانٍ وَمَا هُوَ بِمَیِّتٍ ۖ وَمِن وَرَائِهِ عَذَابٌ غَلِیظٌ
آن (آب) را به سختی فرو میبرد و نمیتواند آن را گوارا (و فرو) ببرد و مرگ از هر سو به سراغش میآید، ولی او نمیمیرد؛ و پیش رویش عذابی سخت است.
آیه ۱۸:
مَّثَلُ الَّذِینَ کَفَرُوا بِرَبِّهِمْ ۖ أَعْمَالُهُمْ کَرَمَادٍ اشْتَدَّتْ بِهِ الرِّیحُ فِی یَوْمٍ عَاصِفٍ ۖ لَّا یَقْدِرُونَ مِمَّا کَسَبُوا عَلَىٰ شَیْءٍ ۚ ذَٰلِکَ هُوَ الضَّلَالُ الْبَعِیدُ
مَثَل کسانی که به پروردگارشان کفر ورزیدند، (این است که) اعمالشان چون خاکستری است که بادی سخت در روزی طوفانی بر آن بوزد؛ از آنچه به دست آوردهاند، چیزی (در دست) ندارند؛ این است همان گمراهی دور (و عمیق).
—
انتهای خبر /
