به گزارش پایگاه خبری تحلیلی《طلوعکنارک》هر روز یک صفحه قرآن بخوانیم.
«وَیَا قَوْمِ لَا یَجْرِمَنَّکُمْ شِقَاقِی أَنْ یُصِیبَکُمْ مِثْلُ مَا أَصَابَ قَوْمَ نُوحٍ أَوْ قَوْمَ هُودٍ أَوْ قَوْمَ صَالِحٍ ۚ وَمَا قَوْمُ لُوطٍ مِنْکُمْ بِبَعِیدٍ»(۸۹)
و ای قوم! دشمنی و مخالفت با من، سبب نشود که همان بلایی که به سر قوم نوح یا قوم هود یا قوم صالح آمد، به شما برسد! و قوم لوط از شما چندان دور نیستند (و نه از نظر زمانی و نه از نظر مکانی، و نه از نظر گناهان)!
«وَاسْتَغْفِرُوا رَبَّکُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَیْهِ ۚ إِنَّ رَبِّی رَحِیمٌ وَدُودٌ» (۹۰)
و از پروردگار خود آمرزش بطلبید؛ و به سوی او بازگردید؛ که پروردگارم مهربان و دوستدار (بندگان توبهکار) است.
«قَالُوا یَا شُعَیْبُ مَا نَفْقَهُ کَثِیرًا مِمَّا تَقُولُ وَإِنَّا لَنَرَاکَ فِینَا ضَعِیفًا ۖ وَلَوْلَا رَهْطُکَ لَرَجَمْنَاکَ ۖ وَمَا أَنْتَ عَلَیْنَا بِعَزِیزٍ» (۹۱)
گفتند: «ای شعیب! بسیاری از آنچه را میگویی ما نمیفهمیم، و ما تو را در میان خود ضعیف میبینیم؛ و اگر (به خاطر) قبیله کوچکت نبود، تو را سنگسار میکردیم؛ و تو در برابر ما قدرتی نداری!»
«قَالَ یَا قَوْمِ أَرَهْطِی أَعَزُّ عَلَیْکُمْ مِنَ اللَّهِ وَاتَّخَذْتُمُوهُ وَرَاءَکُمْ ظِهْرِیًّا ۖ إِنَّ رَبِّی بِمَا تَعْمَلُونَ مُحِیطٌ»(۹۲)
گفت: «ای قوم من! آیا قبیله کوچک من نزد شما عزیزتر از خداست؟! در حالی که او را پشت سر انداختید (و به دست فراموشی سپردید)! پروردگار من به آنچه انجام میدهید احاطه دارد (و آگاه است).»
«وَیَا قَوْمِ اعْمَلُوا عَلَىٰ مَکَانَتِکُمْ إِنِّی عَامِلٌ ۖ سَوْفَ تَعْلَمُونَ مَنْ یَأْتِیهِ عَذَابٌ یُخْزِیهِ وَمَنْ هُوَ کَاذِبٌ ۖ وَارْتَقِبُوا إِنِّی مَعَکُمْ رَقِیبٌ»** (۹۳)
و ای قوم! هر چه در توان دارید انجام دهید، من هم وظیفه خود را انجام میدهم؛ اما به زودی خواهید دانست چه کسی عذاب خوارکننده به سراغش میآید و چه کسی دروغگوست! و انتظار بکشید، که من هم با شما منتظرم!»
«وَلَمَّا جَاءَ أَمْرُنَا نَجَّیْنَا شُعَیْبًا وَالَّذِینَ آمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَهٍ مِنَّا وَأَخَذَتِ الَّذِینَ ظَلَمُوا الصَّیْحَهُ فَأَصْبَحُوا فِی دِیَارِهِمْ جَاثِمِینَ»** (۹۴)
و هنگامی که فرمان ما فرا رسید، شعیب و کسانی را که با او ایمان آورده بودند، به رحمت خود نجات دادیم؛ و کسانی که ستم کردند، صیحه (آسمانی) آنها را فرا گرفت، و در خانههایشان به رو افتادند (و مردند).
«کَأَنْ لَمْ یَغْنَوْا فِیهَا ۗ أَلَا بُعْدًا لِمَدْیَنَ کَمَا بَعِدَتْ ثَمُودُ»** (۹۵)
آنچنان که گویی هرگز در آنجا ساکن نبودند! دور باد مدین (از رحمت خدا) همانطور که ثمود دور شد!
«وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَىٰ بِآیَاتِنَا وَسُلْطَانٍ مُبِینٍ»** (۹۶)
و ما موسی را با آیات خود و دلیلی آشکار فرستادیم.
«إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِ فَاتَّبَعُوا أَمْرَ فِرْعَوْنَ ۖ وَمَا أَمْرُ فِرْعَوْنَ بِرَشِیدٍ»** (۹۷)
به سوی فرعون و اطرافیانش؛ اما آنها از فرمان فرعون پیروی کردند؛ در حالی که فرمان فرعون مایه رشد نبود (بلکه عامل گمراهی و هلاکت بود).
امیدوارم این محتوا در جهت اهداف تبلیغی و روشنگری جنابعالی در منطقه کنارک مفید واقع شود. اگر نیاز به تحلیل، نکات تفسیری برای سخنرانی، یا تنظیم یادداشتی با قلم “طلوع کنارک” دارید، بفرمایید تا اقدام شود.
انتهای خبر/
