به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «طلوعکنارک» هر روز صبح یک صفحه قرآن بخوانیم.
—
آیه ۶۳:
قَالَ یَا قَوْمِ أَرَأَیْتُمْ إِن کُنتُ عَلَىٰ بَیِّنَهٍ مِّن رَّبِّی وَآتَانِی مِنْهُ رَحْمَهً فَمَن یَنصُرُنِی مِنَ اللَّهِ إِنْ عَصَیْتُهُ ۖ فَمَا تَزِیدُونَنِی غَیْرَ تَخْسِیرٍ
گفت: «ای قوم من! آیا دیدید اگر من از سوی پروردگارم بر دلیل روشنی باشم و از نزد خود رحمتی (نبوت) به من داده باشد، پس اگر من (خدا را) نافرمانی کنم، چه کسی مرا در برابر خدا یاری میدهد؟ پس شما جز بر زیان من نمیافزایید.»
آیه ۶۴:
وَیَا قَوْمِ هَٰذِهِ نَاقَهُ اللَّهِ لَکُمْ آیَهً فَذَرُوهَا تَأْکُلْ فِی أَرْضِ اللَّهِ وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوءٍ فَیَأْخُذَکُمْ عَذَابٌ قَرِیبٌ
«و ای قوم من! این مادهشتر خداست که برای شما نشانهای (از عظمت او) است؛ پس آن را بگذارید تا در زمین خدا بخورد و به آن با قصد آزار دست نزنید تا عذابی نزدیک شما را فرا نگیرد.»
آیه ۶۵:
فَعَقَرُوهَا فَقَالَ تَمَتَّعُوا فِی دَارِکُمْ ثَلَاثَهَ أَیَّامٍ ۖ ذَٰلِکَ وَعْدٌ غَیْرُ مَکْذُوبٍ
پس آن (مادهشتر) را پی کردند (و کشتند). (صالح) گفت: «سه روز در خانههایتان بهرهمند (و از زندگی) برخوردار شوید؛ این وعدهای است که دروغ نیست.»
آیه ۶۶:
فَلَمَّا جَاءَ أَمْرُنَا نَجَّیْنَا صَالِحًا وَالَّذِینَ آمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَهٍ مِّنَّا وَمِنْ خِزْیِ یَوْمِئِذٍ ۗ إِنَّ رَبَّکَ هُوَ الْقَوِیُّ الْعَزِیزُ
پس هنگامی که فرمان ما (به عذاب) فرا رسید، صالح و کسانی را که با او ایمان آورده بودند، به رحمت خود از رسوایی آن روز نجات دادیم؛ به راستی که پروردگار تو، همان نیرومندِ شکستناپذیر است.
آیه ۶۷:
وَأَخَذَ الَّذِینَ ظَلَمُوا الصَّیْحَهُ فَأَصْبَحُوا فِی دِیَارِهِمْ جَاثِمِینَ
و کسانی که ستم کردند، صیحه (آسمانی) آنان را فرا گرفت و در خانههایشان به رو افتاده (و مرده) شدند.
آیه ۶۸:
کَأَن لَّمْ یَغْنَوْا فِیهَا ۗ أَلَا إِنَّ ثَمُودَ کَفَرُوا رَبَّهُمْ ۗ أَلَا بُعْدًا لِّثَمُودَ
چنان که گویی هرگز در آنجا سکونت نداشتند؛ آگاه باشید که ثمود به پروردگارشان کفر ورزیدند؛ آگاه باشید که دور باد (از رحمت) ثمود!
آیه ۶۹:
وَلَقَدْ جَاءَتْ رُسُلُنَا إِبْرَاهِیمَ بِالْبُشْرَىٰ قَالُوا سَلَامًا ۖ قَالَ سَلَامٌ ۖ فَمَا لَبِثَ أَن جَاءَ بِعِجْلٍ حَنِیذٍ
و به راستی فرستادگان ما (فرشتگان) برای ابراهیم، بشارت (تولد اسحاق) آوردند. گفتند: «سلام بر تو.» گفت: «سلام بر شما.» و درنگ نکرد تا گوسالهای بریان (آماده) آورد.
آیه ۷۰:
فَلَمَّا رَأَىٰ أَیْدِیَهُمْ لَا تَصِلُ إِلَیْهِ نَکِرَهُمْ وَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِیفَهً ۚ قَالُوا لَا تَخَفْ إِنَّا أُرْسِلْنَا إِلَىٰ قَوْمِ لُوطٍ
پس چون دید که دستهایشان به آن (غذا) نمیرسد، آنان را ناشناخته یافت و از آنان ترسی در دل احساس کرد. گفتند: «نترس، که ما به سوی قوم لوط فرستاده شدهایم.»
آیه ۷۱:
وَامْرَأَتُهُ قَائِمَهٌ فَضَحِکَتْ فَبَشَّرْنَاهَا بِإِسْحَاقَ وَمِن وَرَاءِ إِسْحَاقَ یَعْقُوبَ
و همسرش (ساره) ایستاده بود (و در آن هنگام) خندید (یا شگفت زده شد)؛ پس او را به (تولد) اسحاق، و پس از اسحاق به (تولد) یعقوب، بشارت دادیم.
انتهای خبر /
