به گزارش پایگاه خبری تحلیلی《طلوعکنارک 》هر روز یک صفحه قرآن بخوانیم.
آیه ۶:
﴿وَمَا مِن دَابَّهٍ فِی الْأَرْضِ إِلَّا عَلَى اللَّهِ رِزْقُهَا وَیَعْلَمُ مُسْتَقَرَّهَا وَمُسْتَوْدَعَهَا ۚ کُلٌّ فِی کِتَابٍ مُّبِینٍ﴾
هیچ جنبندهای در زمین نیست مگر اینکه روزی او بر خداست! او قرارگاه و محل نقل و انتقالش را میداند؛ همه اینها در کتاب آشکاری [لوح محفوظ] ثبت است.
آیه ۷:
﴿وَهُوَ الَّذِی خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ فِی سِتَّهِ أَیَّامٍ وَکَانَ عَرْشُهُ عَلَى الْمَاءِ لِیَبْلُوَکُمْ أَیُّکُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا ۗ وَلَئِن قُلْتَ إِنَّکُم مَّبْعُوثُونَ مِن بَعْدِ الْمَوْتِ لَیَقُولَنَّ الَّذِینَ کَفَرُوا إِنْ هَٰذَا إِلَّا سِحْرٌ مُّبِینٌ﴾
او کسی است که آسمانها و زمین را در شش روز [دوران] آفرید؛ و عرش [قدرت] او بر آب قرار داشت؛ [خلق جهان برای این بود] تا شما را بیازماید که کدامیک عملتان نیکوتر است! و اگر بگویی: «شما پس از مرگ برانگیخته میشوید»، کافران قطعاً میگویند: «اینها چیزی جز سحر آشکار نیست!»
آیه ۸:
﴿وَلَئِنْ أَخَّرْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ إِلَىٰ أُمَّهٍ مَّعْدُودَهٍ لَّیَقُولُنَّ مَا یَحْبِسُهُ ۗ أَلَا یَوْمَ یَأْتِیهِمْ لَیْسَ مَصْرُوفًا عَنْهُمْ وَحَاقَ بِهِم مَّا کَانُوا بِهِ یَسْتَهْزِئُونَ﴾
و اگر مجازات را تا زمان محدودی [تأخیر اندازیم و] به تأخیر بیندازیم، [آنها از روی مسخره] میگویند: «چه چیزی آن را بازداشته [و مانع نزولش شده] است؟!» آگاه باشید روزی که [عذاب] به سراغشان آید، از آنها بازگردانده نخواهد شد؛ و آنچه را مسخره میکردند، دامانشان را میگیرد.
آیه ۹:
﴿وَلَئِنْ أَذَقْنَا الْإِنسَانَ مِنَّا رَحْمَهً ثُمَّ نَزَعْنَاهَا مِنْهُ إِنَّهُ لَیَئُوسٌ کَفُورٌ﴾
و اگر نعمتی از سوی خود به انسان بچشانیم، سپس آن را از او بگیریم، بسیار ناامید و ناسپاس خواهد بود.
آیه ۱۰:
﴿وَلَئِنْ أَذَقْنَاهُ نَعْمَاءَ بَعْدَ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُ لَیَقُولَنَّ ذَهَبَ السَّیِّئَاتُ عَنِّی ۚ إِنَّهُ لَفَرِحٌ فَخُورٌ﴾
و اگر پس از شدتی که به او رسیده، نعمتی به او بچشانیم، میگوید: «مشکلات از من برطرف شد» و دیگر غمی نخواهد داشت؛ و غرق شادی و غفلت و فخرفروشی میشود.
آیه ۱۱:
﴿إِلَّا الَّذِینَ صَبَرُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أُولَٰئِکَ لَهُم مَّغْفِرَهٌ وَأَجْرٌ کَبِیرٌ﴾
مگر کسانی که [در برابر مشکلات] صبر کردند و کارهای شایسته انجام دادند؛ که برای آنان آمرزش و پاداش بزرگی است.
آیه ۱۲:
﴿فَلَعَلَّکَ تَارِکٌ بَعْضَ مَا یُوحَىٰ إِلَیْکَ وَضَائِقٌ بِهِ صَدْرُکَ أَن یَقُولُوا لَوْلَا أُنزِلَ عَلَیْهِ کَنزٌ أَوْ جَاءَ مَعَهُ مَلَکٌ ۚ إِنَّمَا أَنتَ نَذِیرٌ ۚ وَاللَّهُ عَلَىٰ کُلِّ شَیْءٍ وَکِیلٌ﴾
شاید [ابلاغ] برخی از آنچه را که بر تو وحی میشود، [به خاطر اینکه آنها مسخره میکنند] ترک کنی و سینهات از آن تنگ شود [و ناراحت شوی که] چرا گنجی بر او نازل نشده، یا فرشتهای همراه او نیامده است؟ [نه، چنین نیست!] تو فقط بیمدهندهای؛ و خداوند، حافظ و نگاهبان همه چیز است.
انتهای خبر/
