در شرایطی که سوختگیری بخشی از نیاز روزمره مردم محسوب میشود، استمرار صفهای طولانی این پرسش را ایجاد کرده که چرا برای کاهش فشار بر جایگاهها و مدیریت بهتر وضعیت، تدابیر مؤثرتری اتخاذ نشده است.
در کنار نارضایتیهای فعلی شهروندان از صفهای طولانی جایگاههای CNG، بررسیها نشان میدهد این مسئله پدیدهای مقطعی نیست و ریشه آن به سالهای گذشته و همزمان با توسعه زیرساخت گازرسانی در استان بازمیگردد.
با وجود افزایش تدریجی تعداد جایگاهها، رشد ناهمگون زیرساختها نسبت به افزایش تعداد خودروهای دوگانهسوز، همواره باعث شکلگیری صفهای طولانی در برخی نقاط شهری بهویژه زاهدان شده است.
طبق گزارشهای رسمی، روند توسعه جایگاههای CNG در سیستان و بلوچستان از اوایل دهه ۱۳۹۰ آغاز شده است و در آن زمان تنها تعداد محدودی جایگاه در سطح استان فعال بوده است. اگرچه در سالهای بعد با هدف کاهش مصرف سوخت مایع و توسعه انرژی پاک، مجوزهای جدید صادر شد، اما پراکندگی جغرافیایی و تمرکز جمعیتی در مراکز شهری موجب شد تعادل عرضه و تقاضا بهطور کامل برقرار نشود.
از سوی دیگر، در سطح ملی استانداردهای برنامهریزی انرژی نشان میدهد بهطور متوسط برای هر ۱۰۰ تا ۱۲۰ هزار نفر جمعیت، یک جایگاه CNG به عنوان الگوی قابل قبول در نظر گرفته میشود.
بر این اساس، با جمعیت حدود ۳ میلیون نفری سیستان و بلوچستان و تمرکز قابل توجه جمعیت در زاهدان، چابهار و ایرانشهر، این استان به حدود ۲۵ تا ۳۰ جایگاه فعال استاندارد نیاز دارد تا فشار تقاضا به شکل متعادل مدیریت شود. با این حال، در برخی مناطق شهری همچنان فاصله معناداری با این شاخص دیده میشود و همین امر به شکلگیری صفهای طولانی منجر شده است.
در سطح شهر زاهدان نیز به دلیل تمرکز بالای خودروهای عمومی و مسافربری، الگوی مصرف سوخت فشردهتر از میانگین کشوری است. همین مسئله باعث میشود حتی در روزهایی که اختلال فنی یا کاهش فشار گاز رخ نمیدهد، باز هم صفهای طولانی در برخی جایگاهها مشاهده شود؛ موضوعی که نشان میدهد مشکل صرفاً لحظهای یا ناشی از شرایط مقطعی نیست، بلکه به ساختار توزیع و تناسب زیرساخت با تقاضا بازمیگردد.
معمای صفهای سوخت زاهدان؛ بیپاسخ در دست مسئولان
رضا خمر، یکی از شهروندان زاهدان، در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی «عصرهامون»، بیان کرد: طی روزهای اخیر چندین مرتبه برای سوختگیری به جایگاه مراجعه کردهام، اما تقریباً هر بار با صفهای طولانی و زمان انتظار چندساعته مواجه شدهام. در برخی مواقع نزدیک به ۳ تا ۴ ساعت در صف ماندهام و این موضوع واقعاً بخش مهمی از زمان روزانه را از مردم میگیرد.
وی افزود: مسئله فقط زمان انتظار نیست؛ بسیاری از افرادی که در این صفها حضور دارند راننده یا شاغل هستند و برنامه کاری مشخصی دارند. زمانی که چند ساعت از وقت افراد در چنین شرایطی سپری میشود، طبیعتاً بر روند زندگی، فعالیت اقتصادی و حتی آرامش ذهنی آنان تأثیر میگذارد.
این شهروند اظهار کرد: انتظار مردم این است که مسئولان برای کاهش این ازدحام چارهاندیشی کنند؛ چه از طریق افزایش ظرفیت خدماترسانی و چه مدیریت بهتر توزیع. ادامه این شرایط برای مردم قابل تحمل نیست و نیازمند رسیدگی جدی است.
رضا سپاهی، شهروند دیگر زاهدانی نیز در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی «عصرهامون»، بیان کرد: حدود یک هفته است که تقریباً هر روز برای دریافت سوخت به جایگاه مراجعه میکنم و متأسفانه وضعیت تغییر محسوسی نداشته است. در مراجعههای مکرر همچنان با صفهای طولانی روبهرو هستیم و زمان زیادی صرف انتظار میشود.
وی ادامه داد: این شرایط برای افرادی که زمانبندی کاری مشخص دارند مشکلات فراوانی ایجاد کرده است. وقتی فرد ناچار باشد ساعتها در صف بماند، طبیعی است که بخشی از مسئولیتهای روزمره، فعالیت شغلی یا حتی امور خانوادگی او تحتالشعاع قرار گیرد.
این شهروند زاهدانی تصریح کرد: مردم انتظار توضیح و اقدام عملی دارند. اگر محدودیت یا مشکلی در تأمین و خدماترسانی وجود دارد، اطلاعرسانی شفاف انجام شود و در کنار آن، برنامهای مشخص برای ساماندهی وضعیت در نظر گرفته شود تا این نارضایتیها کاهش یابد. > قزلسفلو: تداوم این وضعیت، علاوه بر نارضایتی عمومی، هزینه زمانی و اقتصادی قابلتوجهی را بر شهروندان تحمیل کرده و ضرورت بازنگری در نحوه مدیریت خدماترسانی را بیش از پیش آشکار ساخته است.
به نظر میرسد حل این مسئله، نیازمند اقداماتی فراتر از پاسخهای مقطعی باشد؛ از افزایش ظرفیت جایگاهها و مدیریت بهتر توزیع گرفته تا ارائه توضیح شفاف به افکار عمومی، تا شهروندان نسبت به بهبود شرایط امید و اطمینان بیشتری پیدا کنند.
انتهای خبر/
