به گزارش پایگاه خبری تحلیلی 《طلوعکنارک》، در روز هشتم ذیالحجه سال ۶۰ هجری قمری، امام حسین (ع) در تصمیمی راهبردی که سرنوشت جهان اسلام را دگرگون کرد، شهر مکه را به مقصد کوفه ترک کردند.
تبدیل حج به عمره؛ نقطه عطفی در مبارزه با استبداد
امام حسین (ع) که پس از امتناع از بیعت با یزید بن معاویه، مدینه را ترک کرده و به مدت ۶۵ روز در مکه اقامت داشتند، از فرصت حضور زائران در ایام حج بهره بردند تا ماهیت فاسد حکومت اموی را برای مسلمانان تبیین کنند. با این حال، با توجه به توطئههای ترور ایشان توسط عوامل یزید و همچنین سیل نامههای دعوت مردم کوفه، آن حضرت تصمیم گرفتند حج خود را به عمره مفرده تغییر داده و مکه را ترک کنند.
حرکت از مکه در روز ترویه؛ پیامی نمادین
انتخاب روز هشتم ذیالحجه (روز ترویه) برای خروج از مکه، پیامی سیاسی و اجتماعی داشت. در حالی که حاجیان در حال تدارک برای مناسک حج بودند، خروج امام (ع) توجه امت اسلام را به اوج مخالفت ایشان با نظام جابرانه یزید جلب کرد. امام (ع) به همراه کاروانی متشکل از حدود ۸۶ نفر از خانواده و یاران وفادار خود، راهی صحرا شدند تا به دعوت کوفیان پاسخ دهند.
واکنش یزید به تحولات کوفه
در همین حال، گزارشها حاکی از آن است که یزید بن معاویه با آگاهی از دعوت مردم کوفه از امام حسین (ع)، با تغییر در مهرههای حکومتی، «نعمان بن بشیر» را از حکومت کوفه عزل و «عبیدالله بن زیاد» حاکم بصره را به جای او منصوب کرد تا با مشت آهنین، مانع از شکلگیری قیام در کوفه شود.
این حرکت امام حسین (ع) نه تنها آغاز یک سفر جغرافیایی، بلکه گامی بزرگ برای احیای ارزشهای نبوی و تکمیل مسیری بود که پیشتر توسط امیرالمؤمنین (ع) پایهگذاری شده بود؛ حرکتی که در نهایت به حماسه کربلا ختم شد.
انتهای خبر/
