به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «طلوع‌کنارک» هر روز صبح یک صفحه قرآن بخوانیم.
—
آیه ۵۲:
إِذْ دَخَلُوا عَلَیْهِ فَقَالُوا سَلَامًا قَالَ إِنَّا مِنکُمْ وَجِلُونَ
هنگامی که بر او وارد شدند و گفتند: «سلام (بر تو)»، (ابراهیم) گفت: «ما از شما ترسانیم.»
آیه ۵۳:
قَالُوا لَا تَوْجَلْ إِنَّا نُبَشِّرُکَ بِغُلَامٍ عَلِیمٍ
گفتند: «نترس؛ ما تو را به پسری دانا بشارت می‌دهیم.»
آیه ۵۴:
قَالَ أَبَشَّرْتُمُونِی عَلَىٰ أَن مَّسَّنِیَ الْکِبَرُ فَبِمَ تُبَشِّرُونَ
گفت: «آیا به من بشارت می‌دهید، در حالی که پیری به من رسیده است؟ پس به چه (چیز) بشارتم می‌دهید؟»
آیه ۵۵:
قَالُوا بَشَّرْنَاکَ بِالْحَقِّ فَلَا تَکُن مِّنَ الْقَانِطِینَ
گفتند: «تو را به حق بشارت دادیم؛ پس از ناامیدان مباش.»
آیه ۵۶:
قَالَ وَمَن یَقْنَطُ مِن رَّحْمَهِ رَبِّهِ إِلَّا الضَّالُّونَ
گفت: «و چه کسی جز گمراهان از رحمت پروردگارش ناامید می‌شود؟»
آیه ۵۷:
قَالَ فَمَا خَطْبُکُمْ أَیُّهَا الْمُرْسَلُونَ
گفت: «پس (ای فرستادگان!) کار (و مأموریت) شما چیست؟»
آیه ۵۸:
قَالُوا إِنَّا أُرْسِلْنَا إِلَىٰ قَوْمٍ مُّجْرِمِینَ
گفتند: «ما به سوی گروهی مجرم فرستاده شده‌ایم.»
آیه ۵۹:
إِلَّا آلَ لُوطٍ إِنَّا لَمُنَجُّوهُمْ أَجْمَعِینَ
«مگر خانواده لوط که به‌راستی ما همه آنان را نجات‌دهنده‌ایم.»
آیه ۶۰:
إِلَّا امْرَأَتَهُ قَدَّرْنَا إِنَّهَا لَمِنَ الْغَابِرِینَ
«مگر همسرش که مقدر کردیم او از بازماندگان (و هلاک‌شدگان) باشد.»
آیه ۶۱:
فَلَمَّا جَاءَ آلَ لُوطٍ الْمُرْسَلُونَ
پس هنگامی که فرستادگان (فرشتگان) به (نزد) خانواده لوط آمدند،
آیه ۶۲:
قَالَ إِنَّکُمْ قَوْمٌ مُّنکَرُونَ
(لوط) گفت: «شما گروهی ناشناسید.»
آیه ۶۳:
قَالُوا بَلْ جِئْنَاکَ بِمَا کَانُوا فِیهِ یَمْتَرُونَ
گفتند: «بلکه (ما) برای تو آنچه را (کافران) در آن تردید می‌کردند، آورده‌ایم.»
آیه ۶۴:
وَأَتَیْنَاکَ بِالْحَقِّ وَإِنَّا لَصَادِقُونَ
«و (ما) به حق نزد تو آمده‌ایم و به‌راستی ما راستگویانیم.»
آیه ۶۵:
فَأَسْرِ بِأَهْلِکَ بِقِطْعٍ مِّنَ اللَّیْلِ وَاتَّبِعْ أَدْبَارَهُمْ وَلَا یَلْتَفِتْ مِنکُمْ أَحَدٌ وَامْضُوا حَیْثُ تُؤْمَرُونَ
«پس خانواده‌ات را در پاسی از شب کوچ بده و خودت از پشت سرشان (حرکت کن) و هیچ‌کس از شما به پشت سر ننگرد و به جایی که مأمور می‌شوید، بروید.»
آیه ۶۶:
وَقَضَیْنَا إِلَیْهِ ذَٰلِکَ الْأَمْرَ أَنَّ دَابِرَ هَٰؤُلَاءِ مَقْطُوعٌ مُّصْبِحِینَ
و آن فرمان را به او (لوط) وحی کردیم که «ریشه این (گروه) هنگام صبح برکنده خواهد شد.»
آیه ۶۷:
وَجَاءَ أَهْلُ الْمَدِینَهِ یَسْتَبْشِرُونَ
و اهل شهر (برای آزار مهمانان) شادمان آمدند.
آیه ۶۸:
قَالَ إِنَّ هَٰؤُلَاءِ ضَیْفِی فَلَا تَفْضَحُونِ
گفت: «اینان مهمانان من هستند؛ پس مرا رسوا نکنید.»
آیه ۶۹:
وَاتَّقُوا اللَّهَ وَلَا تُخْزُونِ
«و از خدا پروا کنید و مرا خوار (و سرافکنده) نسازید.»
آیه ۷۰:
قَالُوا أَوَلَمْ نَنْهَکَ عَنِ الْعَالَمِینَ
گفتند: «آیا ما تو را از (پناه دادن به) جهانیان (و مهمان‌نوازی) نهی نکردیم؟»
—
انتهای خبر /
