به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «طلوعکنارک» هر روز صبح یک صفحه قرآن بخوانیم.
—
آیه ۵۴:
إِن نَّقُولُ إِلَّا اعْتَرَاکَ بَعْضُ آلِهَتِنَا بِسُوءٍ ۗ قَالَ إِنِّی أُشْهِدُ اللَّهَ وَاشْهَدُوا أَنِّی بَرِیءٌ مِّمَّا تُشْرِکُونَ
«فقط میگوییم که برخی از معبودانمان به تو گزند (و دیوانگی) رساندهاند.» (هود) گفت: «من خدا را گواه میگیرم و شما نیز گواه باشید که من از آنچه (با خدا) شریک میسازید، بیزارم.»
آیه ۵۵:
مِن دُونِهِ ۖ فَکِیدُونِی جَمِیعًا ثُمَّ لَا تُنظِرُونِ
«غیر از او (یعنی غیر از خدا)؛ پس همگی در مورد من نیرنگ کنید و مرا مهلت ندهید.»
آیه ۵۶:
إِنِّی تَوَکَّلْتُ عَلَى اللَّهِ رَبِّی وَرَبِّکُم ۚ مَّا مِن دَابَّهٍ إِلَّا هُوَ آخِذٌ بِنَاصِیَتِهَا ۚ إِنَّ رَبِّی عَلَىٰ صِرَاطٍ مُّسْتَقِیمٍ
«من بر خدا، پروردگار خود و پروردگار شما توکل کردم؛ هیچ جنبندهای نیست مگر اینکه او مهار (و کنترل) آن را در دست دارد؛ به راستی که پروردگار من بر راه راست است.»
آیه ۵۷:
فَإِن تَوَلَّوْا فَقَدْ أَبْلَغْتُکُم مَّا أُرْسِلْتُ بِهِ إِلَیْکُمْ ۚ وَیَسْتَخْلِفُ رَبِّی قَوْمًا غَیْرَکُمْ وَلَا تَضُرُّونَهُ شَیْئًا ۚ إِنَّ رَبِّی عَلَىٰ کُلِّ شَیْءٍ حَفِیظٌ
«پس اگر روی بگردانید، به راستی آنچه را به آن فرستاده شدهام، به شما رساندم؛ و پروردگارم گروهی دیگر را جایگزین شما خواهد کرد و هیچ زیانی به او نمیرسانید؛ به راستی که پروردگارم نگهبان هر چیزی است.»
آیه ۵۸:
وَلَمَّا جَاءَ أَمْرُنَا نَجَّیْنَا هُودًا وَالَّذِینَ آمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَهٍ مِّنَّا وَنَجَّیْنَاهُم مِّنْ عَذَابٍ غَلِیظٍ
و هنگامی که فرمان ما (به عذاب) فرا رسید، هود و کسانی را که با او ایمان آورده بودند، به رحمت خود نجات دادیم و آنان را از عذابی سخت رهایی بخشیدیم.
آیه ۵۹:
وَتِلْکَ عَادٌ ۖ جَحَدُوا بِآیَاتِ رَبِّهِمْ وَعَصَوْا رُسُلَهُ وَاتَّبَعُوا أَمْرَ کُلِّ جَبَّارٍ عَنِیدٍ
و این (قوم) عاد بود که آیات پروردگارشان را انکار کردند و پیامبرانش را نافرمانی نمودند و از فرمان هر گردنکش سرسختی پیروی کردند.
آیه ۶۰:
وَأُتْبِعُوا فِی هَٰذِهِ الدُّنْیَا لَعْنَهً وَیَوْمَ الْقِیَامَهِ ۗ أَلَا إِنَّ عَادًا کَفَرُوا رَبَّهُمْ ۗ أَلَا بُعْدًا لِّعَادٍ قَوْمِ هُودٍ
و در این دنیا و (نیز) روز قیامت، لعنت بر آنان باد! آگاه باشید که عاد به پروردگارشان کفر ورزیدند؛ آگاه باشید که دور باد (از رحمت) عاد، قوم هود!
آیه ۶۱:
وَإِلَىٰ ثَمُودَ أَخَاهُمْ صَالِحًا ۚ قَالَ یَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَکُم مِّنْ إِلَٰهٍ غَیْرُهُ ۖ هُوَ أَنشَأَکُم مِّنَ الْأَرْضِ وَاسْتَعْمَرَکُمْ فِیهَا فَاسْتَغْفِرُوهُ ثُمَّ تُوبُوا إِلَیْهِ ۚ إِنَّ رَبِّی قَرِیبٌ مُّجِیبٌ
و به سوی (قوم) ثمود، برادرشان صالح را (فرستادیم). گفت: «ای قوم من! خدا را بپرستید که جز او معبودی ندارید؛ اوست که شما را از زمین (خاک) آفرید و شما را در آن (به آبادانی) وا داشت؛ پس از او آمرزش بخواهید و سپس به سوی او توبه کنید؛ به راستی که پروردگارم نزدیک و پاسخدهنده (دعا) است.»
آیه ۶۲:
قَالُوا یَا صَالِحُ قَدْ کُنتَ فِینَا مَرْجُوًّا قَبْلَ هَٰذَا ۖ أَتَنْهَانَا أَن نَّعْبُدَ مَا یَعْبُدُ آبَاؤُنَا وَإِنَّنَا لَفِی شَکٍّ مِّمَّا تَدْعُونَا إِلَیْهِ مُرِیبٍ
گفتند: «ای صالح! تو پیش از این (و در میان ما) مایه امید بودی؛ آیا ما را از پرستش آنچه پدرانمان میپرستیدند، بازمیداری؟ و به راستی ما درباره آنچه ما را به سویش میخوانی، به شک و تردیدی (افکننده) هستیم.»
انتهای خبر /
