به گزارش پایگاه خبری تحلیلی 《طلوع‌کنارک 》حکمت سی و یک:
قالَ امیرالمؤمنین علی(علیه السلام)
وَ الشَّکُّ عَلَى أَرْبَعِ شُعَبٍ: عَلَى التَّمَارِی وَ الْهَوْلِ وَ التَّرَدُّدِ وَ الِاسْتِسْلَامِ؛ فَمَنْ جَعَلَ الْمِرَاءَ دَیْدَناً لَمْ یُصْبِحْ لَیْلُهُ وَ مَنْ هَالَهُ مَا بَیْنَ یَدَیْهِ نَکَصَ عَلى عَقِبَیْهِ وَ مَنْ تَرَدَّدَ فِی الرَّیْبِ وَطِئَتْهُ سَنَابِکُ الشَّیَاطِینِ وَ مَنِ اسْتَسْلَمَ لِهَلَکَهِ الدُّنْیَا وَ الْآخِرَهِ هَلَکَ فِیهِمَا.
حضرت امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب(علیه السلام):
شک را نیز چهار گونه است: جدال (گفتو شنود) بیهوده و هول و هراس (ترسیدن از اقدام به حق) و دودلى (سرگردانی) و تسلیم (تن دادن به گمراهی و کوشش ننمودن در راه رستگاری) .هر که جدال را عادت خود سازد شبش به روز بدل نگردد (از تاریکى شکّ و دو دلى به روشنائى یقین و باور نرسد) و هر که از کارهایى که در پیش دارد (جهاد و کوشش در راه حق) بترسد، به عقب بر می گردد و به مقصود نرسد و هر که به تردید و دودلى گرفتار آید، (و خود را به جایگاه امن و آسودۀ یقین و باور نرساند) سمهاى شیاطین او را پایمال نماید (شیاطین بر او دست یافته هلاکش سازند) و کسیکه به تباهی دنیا و آخرت تن دهد، هم در دنیا هلاک شود و هم در آخرت.
انتهای خبر/
