.jpeg)
در میان این جمعیت، اقشار مختلف جامعه دیده میشدند؛ از پیرمردان و مادران سالخورده تا نوجوانان و جوانانی که پرچمهای ایران و بیرقهای عزاداری را در دست داشتند. بانوان سیستانی نیز حضوری چشمگیر داشتند و حضور خود را تجدید بیعتی دوباره با آرمانهای انقلاب اسلامی و استمرار راه امام شهید عنوان کردند. بانوان شهرستان هامون نیز با حضور منسجم در این مراسم، بر وفاداری به ولایت و ارزشهای انقلاب تأکید کردند و اعلام داشتند که راه شهیدان با حضور مردم ادامه خواهد یافت.
یکی از متفاوتترین روایتهای این اجتماع، مربوط به مردی از زابل بود که برای رسیدن به مراسم، مسیر حدود هزار کیلومتری زابل تا مشهد را با موتور سیکلت طی کرد. او بدون توجه به سختی راه، گرمای هوا و خستگی سفر، تنها با یک هدف حرکت کرده بود؛ اینکه خود را به آخرین وداع با امام شهید برساند. این اقدام به نمادی از عشق، ارادت و عزم مردم سیستان برای حضور در این مراسم تبدیل شد؛ روایتی که نشان داد برای دلدادگان، هیچ فاصلهای مانع رسیدن به میعادگاه عشق نمیشود.

در بخش دیگری از مراسم، مردم کفنپوش سیستان با حضور منسجم خود، صحنههایی از وحدت، همدلی و وفاداری را خلق کردند. کفنهای سفید، پرچمهای برافراشته، شعارهای حماسی و اشکهایی که بر چهره عزاداران جاری بود، فضای مشهد را به صحنهای کمنظیر از انسجام مردمی تبدیل کرده بود.
گفتگو با شرکتکنندگان نیز روایتهای مشترکی را بازگو میکرد؛ بسیاری از آنان تأکید داشتند که اگرچه داغ از دست دادن امام شهید برایشان سنگین است، اما این اندوه، عزم آنان را برای دفاع از ایران، انقلاب اسلامی و آرمانهای شهیدان راسختر کرده است.
.jpeg)
یکی از بانوان سیستانی با چشمانی اشکبار در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی «عصرهامون»، گفت: «داغداریم؛ اما پای ایران و انقلاب ایستادهایم»؛ جملهای که به خوبی حال و هوای این اجتماع بزرگ را توصیف میکرد.
همزمانی این مراسم با سالروز نخستین قیام مردم سیستان در خونخواهی امام حسین (ع)، معنایی عمیقتر به این اجتماع بخشید. بسیاری از حاضران این همزمانی را یادآور پیشینه تاریخی مردم سیستان در دفاع از حق و عدالت دانستند و حضور خود را امتداد همان روحیه وفاداری و ایثار توصیف کردند.
<style>.h_iframe-aparat_embed_frame{position:relative;}.h_iframe-aparat_embed_frame .ratio{display:block;width:100%;height:auto;}.h_iframe-aparat_embed_frame iframe{position:absolute;top:0;left:0;width:100%;height:100%;}</style><div class=”h_iframe-aparat_embed_frame”><span style=”display: block;padding-top: 57%”></span><iframe src=”https://www.aparat.com/video/video/embed/videohash/cpaxz7s/vt/frame” allowFullScreen=”true” webkitallowfullscreen=”true” mozallowfullscreen=”true”></iframe></div>
آنچه در مشهد رخ داد، صرفاً حضور مردم یک استان در آئین تشییع نبود؛ بلکه نمایش سرمایه اجتماعی، همبستگی ملی و پیوند عمیق مردم سیستان و بلوچستان با آرمانهای انقلاب اسلامی بود. از کاروانهای مردمی و بانوان حاضر در مراسم گرفته تا مرد زابلی که هزار کیلومتر را با موتور سیکلت پیمود، همگی یک پیام مشترک داشتند؛ اینکه عشق به ولایت و وفاداری به آرمانها، مرز جغرافیا، خستگی راه و سختی سفر را در هم میشکند.
مشهد در این روزها، میعادگاه دلهایی بود که از سیستان و بلوچستان آمده بودند؛ دلهایی که با اشک، وداع کردند؛ با حضور، بیعتی دوباره بستند و با وحدت و همدلی، تصویری ماندگار از وفاداری مردم این دیار در تاریخ ثبت کردند.
انتهای خبر/










































