به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «طلوع‌کنارک» هر روز صبح یک صفحه قرآن بخوانیم.
—
آیه ۵۰:
۞ قُلْ کُونُوا حِجَارَهً أَوْ حَدِیدًا
بگو: «(اگر می‌توانید) سنگ شوید یا آهن.»
آیه ۵۱:
أَوْ خَلْقًا مِّمَّا یَکْبُرُ فِی صُدُورِکُمْ ۚ فَسَیَقُولُونَ مَن یُعِیدُنَا ۖ قُلِ الَّذِی فَطَرَکُمْ أَوَّلَ مَرَّهٍ ۚ فَسَیُنْغِضُونَ إِلَیْکَ رُءُوسَهُمْ وَیَقُولُونَ مَتَىٰ هُوَ ۖ قُلْ عَسَىٰ أَن یَکُونَ قَرِیبًا
یا آفریده‌ای از آنچه در سینه‌هایتان بزرگ می‌نماید؛ پس به زودی می‌گویند: «چه کسی ما را بازمی‌گرداند؟» بگو: «همان کسی که نخستین بار شما را آفرید.» پس (از روی تمسخر) سرهای خود را به سوی تو جنبانده و می‌گویند: «کی خواهد بود؟» بگو: «امید است که نزدیک باشد.»
آیه ۵۲:
یَوْمَ یَدْعُوکُمْ فَتَسْتَجِیبُونَ بِحَمْدِهِ وَتَظُنُّونَ إِن لَّبِثْتُمْ إِلَّا قَلِیلًا
روزی که شما را فرا می‌خواند، پس (در آن روز) با ستایش او اجابت می‌کنید و گمان می‌برید که جز اندکی (در دنیا) درنگ نکرده‌اید.
آیه ۵۳:
وَقُل لِّعِبَادِی یَقُولُوا الَّتِی هِیَ أَحْسَنُ ۚ إِنَّ الشَّیْطَانَ یَنزَغُ بَیْنَهُمْ ۚ إِنَّ الشَّیْطَانَ کَانَ لِلْإِنسَانِ عَدُوًّا مُّبِینًا
و به بندگانم بگو: «سخنی که بهتر است، بگویند؛ به‌راستی که شیطان میان آنان فساد (و اختلاف) می‌افکند؛ به‌یقین شیطان برای انسان دشمنی آشکار است.»
آیه ۵۴:
رَّبُّکُمْ أَعْلَمُ بِکُمْ ۖ إِن یَشَأْ یَرْحَمْکُمْ أَوْ إِن یَشَأْ یُعَذِّبْکُمْ ۚ وَمَا أَرْسَلْنَاکَ عَلَیْهِمْ وَکِیلًا
پروردگارتان به شما داناتر است؛ اگر بخواهد، بر شما رحم می‌کند یا اگر بخواهد، شما را عذاب می‌کند؛ و ما تو را بر آنان نگهبان (و مسئول ایمانشان) نفرستادیم.
آیه ۵۵:
وَرَبُّکَ أَعْلَمُ بِمَن فِی السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۗ وَلَقَدْ فَضَّلْنَا بَعْضَ النَّبِیِّینَ عَلَىٰ بَعْضٍ ۖ وَآتَیْنَا دَاوُودَ زَبُورًا
و پروردگارت به هر کس که در آسمان‌ها و زمین است، داناتر است؛ و به‌راستی برخی از پیامبران را بر برخی دیگر برتری دادیم و به داود، زبور عطا کردیم.
آیه ۵۶:
قُلِ ادْعُوا الَّذِینَ زَعَمْتُم مِّن دُونِهِ فَلَا یَمْلِکُونَ کَشْفَ الضُّرِّ عَنکُمْ وَلَا تَحْوِیلًا
بگو: «کسانی را که به جای او (معبود) پنداشتید، بخوانید؛ (آنان) نه توانایی برطرف کردن (رنج و) زیان از شما را دارند و نه (توانایی) تغییر (آن) را.»
آیه ۵۷:
أُولَٰئِکَ الَّذِینَ یَدْعُونَ یَبْتَغُونَ إِلَىٰ رَبِّهِمُ الْوَسِیلَهَ أَیُّهُمْ أَقْرَبُ وَیَرْجُونَ رَحْمَتَهُ وَیَخَافُونَ عَذَابَهُ ۚ إِنَّ عَذَابَ رَبِّکَ کَانَ مَحْذُورًا
کسانی که آنان (مشرکان) آنها را می‌خوانند، (خودشان) به سوی پروردگارشان وسیله (و راه نزدیکی) می‌جویند (تا ببینند) کدام یک نزدیک‌تر است و به رحمت او امید دارند و از عذاب او می‌ترسند؛ به‌راستی که عذاب پروردگارت (از آن) برحذر داشته‌شده است.
آیه ۵۸:
وَإِن مِّن قَرْیَهٍ إِلَّا نَحْنُ مُهْلِکُوهَا قَبْلَ یَوْمِ الْقِیَامَهِ أَوْ مُعَذِّبُوهَا عَذَابًا شَدِیدًا ۚ کَانَ ذَٰلِکَ فِی الْکِتَابِ مَسْطُورًا
و هیچ شهری نیست، مگر اینکه ما پیش از روز قیامت آن را هلاک‌کننده‌ایم یا آن را به عذابی سخت مبتلا می‌سازیم؛ این (امر) در کتاب (لوح محفوظ) نوشته شده است.
—
انتهای خبر /
