به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «طلوع‌کنارک» هر روز صبح یک صفحه قرآن بخوانیم.
—
آیه ۷۱:
قَالَ هَٰؤُلَاءِ بَنَاتِی إِن کُنتُمْ فَاعِلِینَ
گفت: «اینان دختران من هستند، اگر می‌خواهید (کاری) انجام دهید.»
آیه ۷۲:
لَعَمْرُکَ إِنَّهُمْ لَفِی سَکْرَتِهِمْ یَعْمَهُونَ
به جان تو سوگند! که آنان در مستی خود سرگردان بودند.
آیه ۷۳:
فَأَخَذَتْهُمُ الصَّیْحَهُ مُشْرِقِینَ
پس هنگام برآمدن آفتاب، صیحه (و فریاد عذاب) آنان را فرا گرفت.
آیه ۷۴:
فَجَعَلْنَا عَالِیَهَا سَافِلَهَا وَأَمْطَرْنَا عَلَیْهِمْ حِجَارَهً مِّن سِجِّیلٍ
و آن (شهر) را زیر و زبر کردیم و بر آنان سنگ‌هایی از گل سخت‌شده فرو باریدیم.
آیه ۷۵:
إِنَّ فِی ذَٰلِکَ لَآیَاتٍ لِّلْمُتَوَسِّمِینَ
به‌راستی در این (عذاب) برای نشانه‌شناسان (و زیرکان) نشانه‌هایی است.
آیه ۷۶:
وَإِنَّهَا لَبِسَبِیلٍ مُّقِیمٍ
و به‌راستی آن (شهرها) بر سر راهی پابرجاست.
آیه ۷۷:
إِنَّ فِی ذَٰلِکَ لَآیَهً لِّلْمُؤْمِنِینَ
به‌راستی در این (سرگذشت) برای مؤمنان نشانه‌ای است.
آیه ۷۸:
وَإِن کَانَ أَصْحَابُ الْأَیْکَهِ لَظَالِمِینَ
و به‌راستی که اصحاب ایکه (قوم شعیب) ستمکار بودند.
آیه ۷۹:
فَانتَقَمْنَا مِنْهُمْ وَإِنَّهُمَا لَبِإِمَامٍ مُّبِینٍ
پس از آنان انتقام گرفتیم و به‌راستی که هر دو (شهر) بر راهی آشکار (و کنار جاده) بودند.
آیه ۸۰:
وَلَقَدْ کَذَّبَ أَصْحَابُ الْحِجْرِ الْمُرْسَلِینَ
و به‌راستی اصحاب حِجر (قوم ثمود) پیامبران را تکذیب کردند.
آیه ۸۱:
وَآتَیْنَاهُمْ آیَاتِنَا فَکَانُوا عَنْهَا مُعْرِضِینَ
و به آنان آیات خود را دادیم، ولی از آن روی‌گردان بودند.
آیه ۸۲:
وَکَانُوا یَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبَالِ بُیُوتًا آمِنِینَ
و از کوه‌ها خانه‌هایی می‌تراشیدند (و) در امنیت بودند.
آیه ۸۳:
فَأَخَذَتْهُمُ الصَّیْحَهُ مُصْبِحِینَ
پس هنگام صبح، صیحه (و فریاد عذاب) آنان را فرا گرفت.
آیه ۸۴:
فَمَا أَغْنَىٰ عَنْهُم مَّا کَانُوا یَکْسِبُونَ
و آنچه به دست می‌آوردند، هیچ (سودی) به حالشان نداشت.
آیه ۸۵:
وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَیْنَهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ ۗ وَإِنَّ السَّاعَهَ لَآتِیَهٌ ۖ فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِیلَ
و ما آسمان‌ها و زمین و آنچه بین آن دو است را جز به حق نیافریدیم؛ و به‌راستی که قیامت آمدنی است؛ پس (از آنان) با گذشتی نیکو درگذر.
آیه ۸۶:
إِنَّ رَبَّکَ هُوَ الْخَلَّاقُ الْعَلِیمُ
به‌راستی که پروردگارت همان آفریننده بسیار داناست.
آیه ۸۷:
وَلَقَدْ آتَیْنَاکَ سَبْعًا مِّنَ الْمَثَانِی وَالْقُرْآنَ الْعَظِیمَ
و به‌راستی ما به تو سبع المثانی (سوره حمد) و قرآن بزرگ را عطا کردیم.
آیه ۸۸:
لَا تَمُدَّنَّ عَیْنَیْکَ إِلَىٰ مَا مَتَّعْنَا بِهِ أَزْوَاجًا مِّنْهُمْ وَلَا تَحْزَنْ عَلَیْهِمْ وَاخْفِضْ جَنَاحَکَ لِلْمُؤْمِنِینَ
هرگز چشمان خود را به آنچه به گروه‌هایی از آنان (از متاع دنیا) دادیم، میفکن و بر آنان غم مخور و بال (محبت) خود را برای مؤمنان فرود آور.
آیه ۸۹:
وَقُلْ إِنِّی أَنَا النَّذِیرُ الْمُبِینُ
و بگو: «به‌راستی که من بیم‌دهنده آشکارم.»
آیه ۹۰:
کَمَا أَنزَلْنَا عَلَى الْمُقْتَسِمِینَ
همان‌گونه که بر تقسیم‌کنندگان (قرآن به بخش‌های مختلف و انکار آن) نازل کردیم.
—
انتهای خبر /
