زندگی با آیه ها
زندگی با آیه ها
آیه ۲۲۴ به مسلمانان می‌آموزد که نام خدا باید مقدس شمرده شود و نباید ابزاری برای فرار از مسئولیت‌ها و ترک کارهای نیک قرار گیرد، حتی اگر این کارها در قالب سوگندهای شخصی باشند.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «طلوع‌کنارک»آیه ۲۲۴ سوره بقره می‌فرماید:

وَلَا تَجْعَلُوا اللَّهَ عُرْضَهً لِأَیْمَانِکُمْ أَنْ تَبَرُّوا وَتَتَّقُوا وَتُصْلِحُوا بَیْنَ النَّاسِ ۗ وَاللَّهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ

ترجمه:

و سوگندهای خود را وسیله‌ای برای ترک نیکی و پرهیزگاری و ایجاد صلح میان مردم قرار ندهید. همانا خداوند شنوا و داناست.

تفسیر خلاصه

این آیه یک اصل اخلاقی و حقوقی بسیار مهم را در مورد سوگندها و تعهدات مطرح می‌کند:

  1. موضوع آیه: ایلاء و سوگندهای مضر: این آیه به طور خاص به وضعیتی اشاره دارد که مرد سوگند می‌خورد که دیگر با همسرش همبستر نشود (که در فقه اسلامی به آن «ایلاء» می‌گویند). اما دامنه حکم گسترده‌تر است و شامل هر سوگندی می‌شود که فرد را وادار به ترک کارهای خیر کند.
  2. نهی از استفاده ابزاری از نام خدا: خداوند مؤمنان را برحذر می‌دارد که نام او را بهانه‌ای برای ترک وظایف نیکو قرار ندهند. یعنی، نباید سوگندی یاد کرد که در نتیجه آن، فرد از انجام وظایف مهمی که بر عهده دارد (مانند نیکی به والدین، صله رحم، یا در اینجا، حقوق زناشویی) دست بکشد.
  3. سه مصداق اصلی که نباید با سوگند ترک شوند:
  • أَنْ تَبَرُّوا (نیکی کردن): ترک هرگونه نیکوکاری و احسان.
  • وَتَتَّقُوا (پرهیزگاری): ترک ترک گناهان و رعایت تقوا.
  • وَتُصْلِحُوا بَیْنَ النَّاسِ (اصلاح بین مردم): ترک تلاش برای ایجاد صلح و سازش میان دیگران.
  1. اهمیت علم و سمع خداوند: آیه با تأکید بر «وَاللَّهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ» (خداوند شنوا و داناست) پایان می‌یابد. این تذکر به این معناست که خداوند نه تنها نیت درونی شما را می‌شنود و می‌داند، بلکه هرگونه سوگندی که یاد می‌شود، در ساحت علم اوست، بنابراین نباید از نام او برای توجیه سستی در کارهای خیر استفاده کرد.

به طور خلاصه، آیه ۲۲۴ به مسلمانان می‌آموزد که نام خدا باید مقدس شمرده شود و نباید ابزاری برای فرار از مسئولیت‌ها و ترک کارهای نیک قرار گیرد، حتی اگر این کارها در قالب سوگندهای شخصی باشند.

انتهای خبر/

لینک کوتاه :