به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «طلوعکنارک»، آیهٔ ۳ سورهٔ آل عمران میفرماید:
نَزَّلَ عَلَیْکَ الْکِتَابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِمَا بَیْنَ یَدَیْهِ وَأَنْزَلَ التَّوْرَاهَ وَالإِنجِیلَ
ترجمهی فارسی:
او (خداوند) این کتاب (قرآن) را به حق بر تو نازل کرد، در حالی که تصدیقکنندهی کتابهای پیش از آن است؛ و تورات و انجیل را نیز فرود آورد.
تفسیر آیه (خلاصه و روان):
در این آیه خداوند ادامهٔ سخن از آیات پیشین را دارد که دربارهٔ علم و قدرت خود بود. سپس توضیح میدهد که همین خدای دانا و توانا، قرآن را بر پیامبر اسلام نازل کرده است.
۱. «نَزَّلَ عَلَیْکَ الْکِتَابَ بِالْحَقِّ»
یعنی خداوند قرآن را به حق و با هدفی درست و حکیمانه فرستاده؛ نه از روی باطل یا بیدلیل. «به حق» هم یعنی محتوای آن حق است و هم نزولش از سوی حق.
۲. «مُصَدِّقًا لِمَا بَیْنَ یَدَیْهِ»
قرآن تصدیقکنندهی کتابهای آسمانی پیشین است؛ یعنی مطالب اصلی آنها مانند دعوت به توحید، عدالت، و پرهیز از شرک را تأیید میکند.
در عین حال تحریفهای بعدی را هم آشکار میسازد.
۳. «وَأَنْزَلَ التَّوْرَاهَ وَالإِنجِیلَ»
اشاره دارد که نزول کتابهای آسمانی همگی از سوی همین خدا بوده و پیام قرآن، ادامهی همان سلسلهی الهی است.
تورات برای هدایت بنیاسرائیل و انجیل برای تداوم آن آمد، تا در نهایت قرآن خاتمهدهنده و تکمیلکنندهی آنها باشد.
نکتههای تفسیری:
– نزول قرآن بهصورت تدریجی بوده است («نَزَّلَ» = تدریجی).
– ولی تورات و انجیل یکباره نازل شدند («أَنْزَلَ» = دفعی).
– این نکته ظرافتی در تفاوت الفاظ آیه است.
– آیه به نوعی نشان میدهد اسلام در امتداد ادیان الهی پیشین قرار دارد، نه در تقابل با آنها.
انتهای خبر/
