به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «طلوعکنارک»آیه ۲۸۰ سوره بقره میفرماید:
**متن عربی:**
وَاِنْ کَانَ ذُو عُسْرَهٍ فَنَظِرَهٌ إِلَىٰ مَیْسَرَهٍ ۚ وَأَنْ تَصَدَّقُوا خَیْرٌ لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ تَعْلَمُونَ
ترجمه (آیتالله مکارم شیرازی)
و اگر کسی (بدهکار) تنگدست باشد، او را تا هنگام توانایی مهلت دهید؛ و (اگر بدهی او را) ببخشیـد، برای شما بهتر است، اگر بدانید.
تفسیر
این آیه یکی از زیباترین و انساندوستانهترین دستورات مالی در اسلام است و به موضوع مدارا با بدهکاران معسِر (تنگدست) میپردازد.
۱. و اگر کسی (بدهکار) تنگدست باشد، او را تا هنگام توانایی مهلت دهید
عُسْرَه (عُسر): به معنای سختی، دشواری و ناتوانی در پرداخت بدهی است.
مَیْسَرَه (مَیسَر): به معنای توانگری و فراغت از سختی است.
این بخش از آیه، یک حکم شرعی قطعی است که بر اساس آن، اگر فردی بدهکار باشد و واقعاً توانایی مالی برای پرداخت دین خود را نداشته باشد (معسِر باشد)، طلبکار ملزم است که به او مهلت بدهد تا زمانی که وضعیت مالیاش بهبود یابد و توانایی پرداخت پیدا کند. این مهلت دادن اجباری است و اسلام در این زمینه سختگیری نمیکند.
۲.”و (اگر بدهی او را) ببخشیـد، برای شما بهتر است، اگر بدانید
این بخش، یک توصیه اخلاقی و ترغیبی بسیار قوی است. خداوند متعال پس از واجب کردن مهلت دادن، بخشش کامل بدهی را عملی برتر میداند.
این قید نشان میدهد که برتری بخشش (که در ظاهر به نفع طلبکار نیست) امری است که نتایج و فواید آن تنها برای کسانی روشن میشود که عمق حکمت الهی و ارزش این عمل نزد خداوند را درک کنند. بخشش در اینجا موجب پاداش اخروی عظیم و پاک شدن گناهان طلبکار میشود.
نکته تفسیری:
این آیه و آیه ماقبل خود (آیه ۲۷۹ بقره که مربوط به ربا است) با هم، چارچوب کاملی برای یک نظام مالی عادلانه و اسلامی ترسیم میکنند: حرام بودن ربا و وجوب مدارا با فقرا و بدهکاران. این آیه، به نوعی، سنگ بنای اخلاق اقتصادی در برخورد با افراد نیازمند جامعه است.
انتهای خبر/
