به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «طلوعکنارک»آیه ۲۶۷ سوره بقره میفرماید:
یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا أَنْفِقُوا مِنْ طَیِّبَاتِ مَا کَسَبْتُمْ وَمِمَّا أَخْرَجْنَا لَکُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَلَا تَیَمَّمُوا الْخَبِیثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ وَلَسْتُمْ بِآخِذِیهِ إِلَّا أَنْ تُغْمِضُوا فِیهِ ۚ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ غَنِیٌّ حَمِیدٌ.
ای کسانی که ایمان آوردهاید! از بهترین و پاکیزهترین آنچه به دست آوردهاید و از آنچه برای شما از زمین بیرون آوردهایم (مانند زراعت، معدن و…) انفاق کنید؛ و چیزهای ناپاک و بیارزش را برای انفاق انتخاب نکنید، در حالی که خودِ شما اگر همانها را به شما میدادند، جز با چشمپوشی (و از روی بیمیلی) نمیگرفتید! و بدانید که خداوند بینیاز و شایسته ستایش است.
تفسیر اجمالی (برگرفته از تفسیر المیزان و نمونه)
۱. دعوت به انفاق از مال پاکیزه:
خداوند مؤمنان را فرمان میدهد از اموال «طیّب» و حلال خود انفاق کنند. «طیّب» هم از جهت کیفیت(خوب، سالم و ارزشمند) و هم از جهت منشأ حلال معنا دارد.
یعنی هم باید مال از راه درست به دست آمده باشد، هم خودِ چیز دادهشده ارزشمند باشد.
۲. نهی از انفاق ناپاک:
برخی در زمان پیامبر(ص) خرماهای پست و خشکیده را بهعنوان صدقه میآوردند. آیه نازل شد تا بگوید خداوند نیازمند نیست و شایسته است انسان بهترین را در راه او بدهد.
۳.معیار اخلاقی انفاق
معیار این است که:
«اگر خودت آن چیز را به عنوان هدیه دریافت میکردی، آیا با رضایت میپذیرفتی؟»
اگر پاسخ منفی است، پس آن هدیه یا صدقه در شأن انفاق به خدا نیست.
۴. پایان آیه – یادآوری صفات الهی:
خدا «غنی» است؛ یعنی به انفاق ما نیازی ندارد.
و «حمید» است؛ یعنی کار بندگان نیکوکار را میستاید و پاداش میدهد.
انتهای خبر/
