به گزارش پایگاه خبری تحلیلی 《طلوعکنارک 》، آیهٔ ۳۵ سورهٔ **آل عمران** چنین است:
إِذْ قَالَتِ ٱمْرَأَتُ عِمْرَانَ رَبِّ إِنِّی نَذَرْتُ لَکَ مَا فِی بَطْنِی مُحَرَّرٗا فَتَقَبَّلْ مِنِّیٓ إِنَّکَ أَنتَ ٱلسَّمِیعُ ٱلْعَلِیمُ
ترجمه:
«هنگامیکه زنِ عمران گفت: پروردگارا! آنچه را در رحم دارم برای تو نذر کردهام تا آزاد باشد [برای خدمت به تو]؛ پس از من بپذیر، که تو شنوا و دانایی.»
تفسیر اجمالی:
این آیه آغاز داستان تولد حضرت مریم(سلاماللهعلیها) است.
«زن عمران» یعنی حنّه، مادر حضرت مریم، زنی پارسا و مؤمن بود، وقتی فهمید باردار است، نذر کرد که فرزندش را وقف عبادت و خدمت در «بیتالمقدس» کند، در آن زمان، چنین نذری معمول بود و فرزندانی را برای خدمت در مسجد و تعلیم دینی تربیت میکردند.
عبارت «مُحَرَّرًا» یعنی آزاد از هر کار دنیوی و وابستگی، مخصوصِ خدمت به خدا.
تفسیرها میگویند حنّه گمان میکرد فرزندش پسر است (چون خدمت در معبد معمولاً برای مردان بود)، ولی وقتی دید دختر است، با اخلاص همچنان نذر را پابرجا دانست و خداوند نذر او را پذیرفت.
نکات تفسیری و اخلاقی:
۱. نذر برای خدا باید همراه با اخلاص باشد.
حنّه بدون در نظر گرفتن سود شخصی، نذر خدمت کامل به خدا کرد.
۲. خداوند نذرهای خالصانه را میپذیرد.
عبارت «فَتَقَبَّلْ مِنِّی» نشانگر تواضع و امید به پذیرش الهی است.
۳. مادر مؤمن نقش بنیادین در تربیت نسل صالح دارد.
ثمره اخلاص این مادر، تولد حضرت مریم و سپس حضرت عیسی (علیهماالسلام) بود.
انتهای خبر/
