به گزارش پایگاه خبری تحلیلی 《طلوعکنارک 》،آیه ۱۴ سوره مبارکه آلعمران میفرماید:
«زُیِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَوَاتِ مِنَ النِّسَاءِ وَالْبَنِینَ وَالْقَنَاطِیرِ الْمُقَنْطَرَهِ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّهِ وَالْخَیْلِ الْمُسَوَّمَهِ وَالْأَنْعَامِ وَالْحَرْثِ ۗ ذَٰلِکَ مَتَاعُ الْحَیَاهِ الدُّنْیَا ۖ وَاللَّهُ عِنْدَهُ حُسْنُ الْمَآبِ»
ترجمه
«محبتِ مشتهیات (دلبستگی به امور مورد علاقه) از جمله زنان و فرزندان و اموال فراوان از طلا و نقره و اسبهای ممتاز و چهارپایان و زراعت، برای مردم آراسته شده است؛ (اما) اینها بهره (ناچیز) زندگی دنیاست و سرانجام نیک، نزد خداست.»
تفسیر و نکات تحلیلی
این آیه به دستهبندی دلبستگیهای مادی انسان پرداخته و جایگاه واقعی آنها را در نظام هستی مشخص میکند.
۱. مفهوم «زُیِّنَ» (آراسته شده است)
در این که چه کسی این مادیات را در نظر انسان جلوه داده، دو دیدگاه وجود دارد:
خداوند: از آن جهت که این تمایلات را در نهاد انسان قرار داده تا وسیلهای برای آزمایش، تداوم نسل و کار و تلاش در روی زمین باشد.
شیطان: از آن جهت که با وسوسه، این محبتهای طبیعی را به «افراط» و «هدف نهایی» تبدیل میکند تا انسان را از یاد خدا بازدارد.
۲. فهرست علایق بشری
آیه به ترتیب به مهمترین انگیزههای مادی اشاره میکند:
نسا و بنین: غریزه جنسی و عاطفه پدری/مادری (نیروی انسانی).
قناطیر مقنطره: ثروتهای انباشته و کلان (طلا و نقره).
خیل مسومه:مرکبهای ممتاز (که امروز شامل خودروهای لوکس و وسایل نقلیه خاص میشود).
انعام و حرث: منابع تولیدی، کشاورزی و دامداری.
۳. دنیا به عنوان «متاع»
کلمه «متاع» به معنای بهرهوری موقت است. مانند ابزاری که مسافر در طول راه از آن استفاده میکند اما به آن دل نمیبندد. آیه تأکید دارد که اینها هدف نیستند، بلکه وسیلهای برای گذران زندگی در این مرحله کوتاه هستند.
۴. «حُسْنُ الْمَآبِ» (سرانجام نیکو)
در انتهای آیه، پروردگار ذهن انسان را از زمین به سوی آسمان و از فانی به سوی باقی معطوف میکند. یعنی اگرچه این زیباییها فریبنده هستند، اما حقیقت کمال و آرامش پایدار تنها نزد خداوند در آیه بعدی (آیه ۱۵)، خداوند بلافاصله میفرماید: «آیا شما را از چیزی آگاه کنم که از اینها بهتر است؟» و سپس به توصیف تقوا و باغهای بهشتی میپردازد تا توازن میان دنیا و آخرت برقرار شود.
انتهای خبر/
