به گزارش پایگاه خبری تحلیلی 《طلوعکنارک 》، حکمت دویست و شصت و دو این چنین است.
قَالَ امیر المومنین (علیه السلام):
وَ قِیلَ إِنَّ الْحَارِثَ بْنَ حَوْطٍ أَتَاهُ (علیه السلام) فَقَالَ أَ تَرَانِی أَظُنُّ [أَنَ] أَصْحَابَ الْجَمَلِ کَانُوا عَلَى ضَلَالَهٍ؟ فَقَالَ (علیه السلام):یَا حَارِثُ [حَارِ] إِنَّکَ نَظَرْتَ تَحْتَکَ وَ لَمْ تَنْظُرْ فَوْقَکَ، فَحِرْتَ؛ إِنَّکَ لَمْ تَعْرِفِ الْحَقَّ، فَتَعْرِفَ مَنْ أَتَاهُ [أَهْلَهُ]، وَ لَمْ تَعْرِفِ الْبَاطِلَ، فَتَعْرِفَ مَنْ أَتَاهُ. فَقَالَ الْحَارِثُ فَإِنِّی أَعْتَزِلُ مَعَ [سَعْدِ] سَعِیدِ بْنِ مَالِکٍ وَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ. فَقَالَ (علیه السلام) إِنَّ [سَعْداً] سَعِیداً وَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ لَمْ یَنْصُرَا الْحَقَّ وَ لَمْ یَخْذُلَا الْبَاطِلَ.
حضرت امیر المومنین علی بن ابیطالب (علیه السلام)
گفته اند: حارث بن حوط خدمت حضرت آمد و گفت: تصور مى کنى من گمان مى کنم اصحاب جمل گمراه بودند فرمود:
اى حارث، تو صورت ظاهر را دیدى نه عمق باطن را، به این خاطر سرگردان شدى. حق را نشناختى تا اهلش را بشناسى، و باطل را نشناختى تا روى آورنده به آن را بشناسى. حارث گفت: من با سعد بن مالک و عبد اللّه بن عمر کنار مى روم، آن حضرت فرمود: سعد و عبد اللّه بن عمر نه حق را یارى دادند، و نه دست از یارى باطل برداشتند.
انتهای خبر/
